ไม่ออกจากบ้าน เป็นโรคกลัวน้ำ แต่ที่บ้านก็ร้อน....ซะ

ออกจากบ้านมาร้านเน็ต (คอมพ์เปล่าแฮงค์ แค่หนีร้อน) เจอด่านดักสาดน้ำ 3 ด่าน

ด่านที่ 1 ข้ามถนนหลบ

ด่านที่ 2 ...  น้องอายุ 5 ขวบ หลบไม่ได้เดี๋ยวเด็กเสียกำลังใจ เลยยื่นมือไปให้รดน้ำแทน .... ตัวไม่เปียก เสื้อไม่เปียก ร้องเท้าเปียก

ด่านที่ 3  น้องอายุ 8 ขวบ  เตรียมสาดดดดด  "กรี๊ดดดด ไม่เอาค่ะน้อง เดี๋ยวพี่เปียก"
"ไม่อยากเปียกแล้วเสือกออกมาเดินแรดวันสงกรานต์ทำไมฟะ" (คาดว่าพ่อเด็กกำลังด่าตูในใจด้วยคำนี้)
น้องสองคนเตรียมสาด เลยบอกว่า
"นิดเดียวพอนะคะ เดี๋ยวพี่โชก" แล้วก็ยื่นมือไปให้น้องสาดน้ำ เวง.... น้ำใส่น้ำแข็ง เย็นเจียบ  รองเท้าเปียกอีกรอบ

เดินต่อมาถึงร้านเน็ตได้โดยสวัสดิภาพ (เปียกแค่รองเท้า)  ถึงร้านเน็ต เปิดบล็อกตัวเองดู... เปียก.....โชก

แต่บล็อกเปียกไม่เป็นไร เนื่องจากมีหยดน้ำประปราย สวยดี โฮะๆๆ