อาถรรพณ์ตึกชั้น 8

posted on 03 Dec 2009 23:51 by aquarius  in Ghost

เป็นเรื่องที่ไม่ได้เจอเองนะงับ จำได้ว่าเคยอ่านเจอในเน็ตนี่แหล่ะ....(มั้ง) นานมากๆๆๆๆๆ เซฟไว้ Note Pad แล้วไปอ่านเจอเข้า เลยไม่รู้สิว่าอ่านเจอในเว็บไหนหรือกระทู้ไหน ตะว่าพิมพ์ผิดเยอะ กับรู้สึกจะเล่ารวบไปหลายจุด (สั้นไปหน่อยว่างั้น) ก็เลยอ่านสรุปแล้วเอามาเขียนเล่าใหม่ ถ้าเจ้าของเรื่องมาเจอ (ไม่รู้ว่าใคร) ก็ขออนุญาตไว้ ณ ที่นี้เลยก็แล้วกันนะงับ จุ๊บๆ



หลายคนคงเคยได้ยินมาบ้างว่า ตึกสูงๆ หรืออาคารสูงมักมีภูต ผี วิญญาณอาศัยอยู่ ลองสังเกตดูว่าตึกสูงที่กำลังสร้างส่วนมากมักเกิดอุบัติเหตุหรืออาจเกิดเหตุฆ่าตัวตาย
ให้มีวิญญาณผีตายโหงสถิตอยู่เสมอ

เรื่องนี้อาจเป็นอาถรรพ์ของเจ้าที่ที่ต้องการวิญญาณตายโหงไว้เป็นบริวารเฝ้าตึกก็เป็นได้
เกี่ยวกับผีที่สิงอยู่ตามอาคารสูงนี้ ยอดได้เคยประสบมาจังๆ กับตัวเอง
เรื่องเกิดขึ้นเมื่อยอดเช่าห้องหมายเลข 804 ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับห้อง 803 ห้องเช่านี้อยู่บนชั้นที่ 8 ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของอาคาร

ยอดเป็นพนักงานกินเงินเดือนธรรมดาๆ ทุกวันเมื่อเลิกงานกว่าจะกลับจากที่ทำงานมาถึง
ที่พักก็มักล่วงเวลาเข้าไปประมาณ 20.30 น. มีกลับดึกบ้างก็เป็นวันสิ้นเดือนเสียเป็นส่วนใหญ่
เพราะจะนัดดื่มสังสรรค์กับเพื่อนๆ กว่าจะเสร็จงานสังสรรค์กลับถึงห้องพักก็ประมาณตีหนึ่งถึงตีสอง

คืนที่เกิดเหตุยอดกลับถึงที่พักตามเวลาปกติคือ 20.30 น. เมื่อขึ้นไปถึงห้องก็อาบน้ำ
เปลี่ยนเสื้อผ้า เสร็จเรียบร้อยแล้วยอดก็เปิดประตูหน้าห้องออก เพื่อให้อากาศถ่ายเทสะดวกขึ้น
จนเวลาผ่านไปถึง 21.00 น.

อยู่ๆ ยอดก็ได้ยินเสียงโครมครามดังมาจากห้อง 803 ที่อยู่ตรงข้ามกับห้องของตัวเอง
ยอดรีบวิ่งออกไปดู ประตูห้องนั้นปิดอยู่แต่ยอดได้ยินเสียงโวยวายของผู้หญิงคนหนึ่งดังออกมา
จากในห้อง แล้วก็มีเสียงผู้ชายโต้เถียงกลับมาอย่างเผ็ดร้อน

ทั้งสองคนโต้เถียงกันจนในที่สุดฝ่ายหญิงก็โมโห เปิดประตูเดินออกจากห้องมาด้วย น้ำตาหนองหน้า
ยอดรีบตามไปดูว่าเธอจะไปไหนเพราะ ทางที่ลิฟท์ติดตั้งนั้นเป็นช่วงกลางของอาคาร
ยอดทันเห็นหญิงคนนั้นเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าของอาคาร หลังจากนั้นประมาณ 10 นาที
ผู้ชายที่อยู่ห้อง 803 เดินออกจากห้องไปด้วย ท่าทีโมโหมาก ยอดเดาว่าเขาคงลงลิฟท์ไปแล้ว

ขณะนั้นเวลาประมาณ 21.30 น. ยอดรู้สึกหิวคงเพราะตอนเย็นกินข้าวน้อยไปจึงลงไปที่
ร้านอาหารฝั่งตรงข้ามกับหน้าหอพัก ยอดสั่งข้าวแล้วก็กินที่ร้านเลย นั่งกินไปเรื่อย ๆ ไม่ได้รีบร้อน

ผ่านไปสักครู่ใหญ่ก็มีกลุ่มคนส่งเสียงดังอยู่หน้าอาคาร ยอดหันไปมองแต่ไม่ได้สนใจอะไรมาก
จนกระทั่งกินข้าวเสร็จก็เดินกลับไป กลุ่มคนยังยืนอยู่ด้านหน้าตึก
ยอดเห็นผู้ชายคนหนึ่งสีหน้าและกิริยาแสดงอาการว่าดื่มเหล้าจนเมามาย เขาส่งเสียงว่า

“คืนนี้อย่าให้ใครขึ้นไปบนดาดฟ้านะ เดี๋ยวตอนห้าทุ่มจะตกลงมาตายไป
อีกคนอย่าให้ใครขึ้นไปอยู่บนดาดฟ้า”

ชายคนนั้นพูดซ้ำประโยคไม่ยอมหยุด

ยามรักษาความปลอดภัยพยายามห้ามปรามไม่ให้เขาส่งเสียงดังชายคนนั้นนอกจาก
เมาแล้วยังมีอาการเหมือนคนคลุ้มคลั่งอีกด้วย บางขณะเขาก็นิ่งเงียบเหมือนคนปลงตกกับ
อะไรบางอย่าง แล้วอยู่ดี ๆ ก็คุ้มดีคุ้มร้ายขึ้นมา ลุกขึ้นมาเอะอะโวยวายด้วยคำพูดประโยคเดิม

ยอดกลับขึ้นไปที่ห้องอย่างไม่ใส่ใจกับเหตุการณ์วุ่นวายนั้นเท่าไหร่ เพราะคิดว่าผู้หญิง
ที่ห้อง 803 คงกลับลงมาแล้ว แต่นั่งๆ อยู่ยอดก็รู้สึกเป็นกังวลอย่างบอกไม่ถูกจึงเดินขึ้นไปบนดาดฟ้า
ยอดเห็นเธอนั่งอยู่บนดาดฟ้าเพียงลำพัง ยอดไม่สนใจถือวิสาสะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเรื่อง
ครอบครัวของใคร จึงตัดสินใจกลับลงมาที่ห้อง

คืนนี้เป็นคืนประหลาดคืนหนึ่ง ยอดรู้สึกหิวขึ้นมาอีกจึงออกไปหาซื้อขนมกินเล่นที่ร้านคอนวีเนี่ยน
ตอนที่กลับเข้า หน้าอาคารผู้ชายที่มีอาการคล้ายเมาเหล้ายังนั่งอยู่ เขานั่งสวดมนต์ทำอะไรก็ไม่รู้
ยอดมองดูเห็นเขากำลังจ้องอะไรบางอย่างบนดาดฟ้าจึงมองตามขึ้นไป แต่สิ่งที่ยอดเห็นกลับ
คือผู้หญิงห้อง 803 กำลังปีนกำแพงของดาดฟ้าออกมา

ยังไม่ทันจะเรียกใครมาช่วย ร่างเล็ก ๆ ของผู้หญิงคนนั้นก็ดิ่งลงมาจากตึกสูง 8 ชั้น
ยอดหลับตาปี๋ทันทีที่ กระแทกพื้นแรงอย่างนี้เธอคงไม่รอดแน่นอน
และขณะที่ยอดกำลังตกใจหน้าซีดอยู่นั่นเอง ทันใดก็มีเสียงหนึ่งตะโกนว่า

“นก ! คุณไม่น่าทำอย่างนี้เลย คุณเข้าใจผิด เรายังไม่ได้ปรับความเข้าใจกันเลย โธ่! นก”
นั่นเป็นเสียงของผู้ชายที่อยู่ห้อง 803 สามีของผู้หญิงคนนั้น
เขาวิ่งถลาไปที่ศพของเธอแล้วร้องไห้ด้วยความเสียใจ

ยอดทนมองสภาพนั้นไม่ไหว รีบวิ่งหนีเข้าไปในตึก แต่ก่อนที่จะเดินไปถึงตัวอาคาร ชายคนที่ออกมาโวยวายตั้งแต่ตอนหัวค่ำก็พูดออกมาว่า

“เห็นไหม! ผมบอกแล้วว่าอย่าให้ใครขึ้นไปบนดาดฟ้า วันนี้เมื่อสองปีก่อนภรรยาของผมตัดสินใจฆ่าตัวตาย เพราะทะเลาะกับผม นี่เป็นเหตุให้ผมเสียใจมาจนทุกวันนี้”