Aquarius Princess Diary

แต่ก็นะ ผ่านๆ มาแระ ก็เริ่มจะเล่าได้ คือไม่เล่าในสถานที่ แต่นอกสถานที่นั้นสามารถ  แต่น้องๆ ส.ส.2 อย่าไปเล่าให้อาจารย์ฟังเชียวนะ เดี๋ยวคุณพี่โดนแซว มันเขิลล์อ่ะ (ป่าว เดี๋ยวแกรู้ว่าเราเอามาเปิดโปงจะแพ่นกบาลเอา เหะ เหะ)

เข้าเรื่อง! ส.ส. 2 จัดกิจกรรมในห้องสมุด ถามเห็นผีไหม คำตอบคือ “เห็น” (อย่างไม่ประสงค์) เห็นแบบว่า... กำลังจะเดินออกจากห้องไปทานข้าว พี่ท่าน (หรือผีท่าน) ก็เดินสวนมาตรงหน้าประตูห้อง สมุด เกือบจะชนกันซะงั้น
แต่ทีนี้เฉยๆ เพราะไม่มีจิตอาฆาต แล้วก็ไม่ได้แบบว่าจะมาแฝง จะมาตามแปะเป็นชัตเตอร์กลับบ้านด้วย ก็เลยเฉยๆ แต่กลับมาถึงออฟฟิศก็คุยกันในกองบก. แค่นั้น จบ.

ปรากฏว่าอีกวัน อาจารย์บรรณารักษ์ก็เดินมาถามว่า “มาที่นี่เจออะไรบ้างไหม”

ไอ้เรานะ ก็อย่างมารยาท เกรงว่า อ. แกจะกลัว ตอบว่าไม่เจอก็โกหก เลยเลี่ยงๆ ไปว่า “วิญญาณมีอยู่ทุกที่แหล่ะค่ะ ไม่เจอสิจะแปลก” 

ว่าไปงั้น พี่ท่านก็สรุปมาว่า “ตกลงมีใช่ไหม”

ด้วยความน่ารักไม่ยอมให้ อ.กลัว หญิงเรนก็เลยตอบไปว่า “มีค่ะ แต่เค้าเป็นพวกคุ้มครองนะคะ ไม่ได้ทำอันตราย”

บอกไปงั้น แล้วก็อธิบายว่า ที่เจอนี่เป็นสาวเจ้า เป็นผีอยู่ติดที่มาก่อนที่จะสร้างตึก ที่จะสร้างโรงเรียนนี้เสียอีก ไปๆ มาๆ อ. เลยเล่าให้ฟังเองเลยว่า...

ตึกเนี้ย... คือตึกที่เป็นห้องสมุดของ ส.ส.2 เนี่ย (ทั้งตึกเป็นห้องสมุดหมด เลย) อดีตชาติมันเคยเป็นตึกร้างมาก่อน แล้วก็แบบว่า... อย่างเฮี้ยน ใครขึ้นไปไม่ได้ เป็นเจอกันหมด ทั้งนักเรียน ครู ภารโรง สารพัดตำแหน่ง เฉียดเข้าไปใกล้จะเจอ เรียบ ทุกคนจะรู้หมดว่าเฮี้ยนสุด ที่เห็นก็คือเป็นผีผู้หญิงนั่นแหล่ะ ออกมาเดินไปมาให้คนเห็น พอเฮี้ยนก็เลยไม่มีใครเข้าใกล้ แล้วตึกก็ปล่อยร้างมาหลายปี

จนกระทั่ง อ.บรรณารักษ์เข้ามา แล้วก็จะทำตึกนี้พัฒนาให้เป็นห้องสมุด อ.เล่าให้ฟังว่าตอนแรกเอานักเรียนเข้ามาช่วย ปรากฏว่าไม่มีใครทนอยู่ได้เลย กลัวจนหนีกันไปหมด คือเจอชนิดที่เรียกว่ากลางวันแสกๆ เดินผ่านสวนกันหน้าห้องน้ำเงี้ย... คิดไปก็น่าเห็นใจเด็กที่ไปช่วยอยู่ ปวดฉี่แทบตายจะเข้าห้องน้ำก็ไม่ได้ มีผีเฝ้าอยู่ ต่อให้เป็นคุณพี่ก็คงไม่ไปช่วยหรอก ก็ห้องน้ำมันเข้าไม่ได้นิ
เวง... ชักจะนอกเรื่องไปซะเองแระ กลับมาก่อน สรุปเอาป็นว่าเฮี้ยน เราก็ฟังๆ อาจารย์ล่า เลยบอกไปว่า

“เขาเป็นวิญญาณติดที่ อยู่ที่นี่มานาน ที่มาปรากฏตัวเนี่ยไม่ได้ตั้งใจจะหลอก แค่จะบอกให้รู้ว่า ที่นี่มีเจ้าของอยู่ ให้เอาเครื่องเซ่นไปเซ่นไหว้บ้าง”
บอกไปอย่างนั้น อ. ก็ว่า “ใช่ค่ะ หลังๆ พี่ก็เอาเครื่องเซ่นไปเซ่นให้ตลอด”
นั่นแหล่ะ สรุปก็คือดีขึ้น แต่เท่าที่อาจารย์เล่านี่คือเอาเครื่องเซ่นไปให้แล้วก็ใช่จะดีขึ้นทันทีนะ ยังมีกวนอยู่บ้าง แต่เบาลงหน่อย เป็นต้นว่า เวลาสักทุ่มสองทุ่ม อาจารย์นั่งทำงานอยู่ ชั้นสอง ก็จะมีเสียงโต๊ะ เสียงเก้าอี้เลื่อนไปเลื่อนมา เดินบ้างอะไรบ้าง ดังอยู่ตลอด พอถี่ๆ เข้าอาจารย์ทนไม่ไหว ก็หลุดปากว่าออกไป

“พอสักทีเถอะ จะหลอกอะไรกันอยู่ได้ อุตส่าห์จะมาช่วยทำให้ดีขึ้นแท้ๆ”

ก็หลังจากนั้นแหล่ะที่สาวเจ้าเลิกหลอกไปซะ อาจารย์บอกว่าเค้าช่วยดูแลให้อยู่ตลอด
อย่างบางวันปิดห้องสมุด กลับบ้านไปแล้ว ลืมปิดแอร์ เปิดทิ้งเอาไว้ สาวเจ้าก็ไปเรียก อยู่ ไม่ได้ ต้องขับรถจากบ้านกลับมาที่ห้องสมุด ดึกแค่ไหนก็ต้องขับกลับ มา มาถึงแอร์ไม่ได้ปิดจริงๆ ต้องปิดแอร์ก่อนถึงจะกลับนอนที่บ้านได้ (เป็นตูไม่กลับแล้ว บ้าน ค้างมันซะที่นั่นแหล่ะ ขับรถไปมา เหนื่อยตายชัก-*-)

มีอีกเรื่อง ที่ ส.ส.2 อันนี้ก็อาจารย์เล่าให้ฟัง ไม่ใช่ผีประจำโรงเรียนหรอก แค่เหตุเกิดในโรงเรียนเท่านั้นเอง อาจารย์บอกว่ามีลูกศิษย์อยู่คนหนึ่ง เรียนจบไปแล้ว ก็คือจริงๆ น้องเค้าจบ ม.3 ไปต่ออาชีวะ (ล่ะมั้ง ถ้าจำไม่ผิด) น้องผู้ชายนะ เป็นเด็กกิจกรรมติดห้องสมุด ไปช่วยงานที่ห้องสมุดตลอด หลังจากจบไปก็ยังไปเยี่ยมโรงเรียน ไปนั่งเล่นที่ห้องสมุดตลอด วันไหว้ครูก็ไปเหมือนกัน เห็นว่านั่งอยู่ตรงนั้นอย่างนาน----- อาจารย์ก็ทำงานจนลืม ผ่านมาสัก 5 โมงเย็น หันไปอีกทีก็ไม่เห็นแล้ว ยังแอบคิด (ด่า) ในใจว่า กลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่มาลากันบ้าง ก็คิดลื่นไปอีกว่า น้องคงเหฌนอาจารย์งานยุ่งเลยไม่มาทัก

เสร็จ... ปรากฏว่าอีกวัน เพื่อนน้องที่เรียน ม.ปลายที่ ส.ส. 2 ก็มาบอกข่าว ว่า

“อาจารย์รู้ไหม ไอ้ ... (ชื่อน้องเขา) มันตายแล้วนะ”

อาจารย์ก็ตกใจ ถามว่า เป็นอะไรตาย เพื่อนน้องเขาก็บอกมาว่าจมน้ำตาย ลงข่าวหนังสือพิมพ์ด้วย อาจารย์เค้าก็เถียง บอกว่า -ช่วงนี้งานยุ่งมากไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์เลย ทำไมมันกะทันอย่างนี้ ก็เมื่อวานเค้าเพิ่งจะมาหาครูอยู่เลย- อะไรประมาณนี้ เพื่อนน้องเค้าก็ เฮ้ย!! เถียงไปบอกว่า

“ไม่ได้ลงข่าวหนังสือพิมพ์วันนี้ มันตายไปตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วแล้ว”

ก็ครือ.... น้องเค้าตายไปแล้วอ่ะ จัดงานศพใกล้เผาแล้วด้วย แล้วอาจารย์เค้า ก็ไม่รู้เรื่อง วันที่น้องเค้ามานั่งให้เห็นก็เป็นวันหลังจากที่น้องเค้าตายไปได้หลายวันแล้ว ฮ่วย มาแล้วก็ไม่บอกกันดีๆ น่อ กะให้ตรัสรู้เองใช่ไหมเนี่ย -"-

จบ. พรุ่งนี้เล่าต่อ จะขอบ่นให้สะใจกับ ส.มศว. ล่ะ