Aquarius Princess Diary

ตอนที่ 4 แล้ว ตอนที่ 1 กะ 2 กะ 3 ขี้เกียจทำลิงค ใครยังไม่ได้อ่านไปคลิกข้างๆ เอาแล้วกันละกันนะตะเอง

........เรื่องก็ผ่านไปหลายปีเลยนะ คิดว่ามันน่าจะจบแล้ว  มันก็จบไปแล้วล่ะ (จบแบบผู้ใหญ่รังแกเด็กแล้วเด็กแพ้) นานมาก จนกระทั่งอะฮั้นเรียนจบ มาทำแม็ก  ออก Magazine หัวของตัวเองได้แล้ว  บอกแล้วว่าไม่ได้อยาก แต่เนื่องจากโดนมาอย่างเนี้ย ใครจะกล้าส่งอะไรไปที่ไหนอีก  วิตกจริต  ว่ามันจะเป็นพวกเดียวกันไปหมดหรือเปล่า หรือมันจะก็อปหรือเปล่า  ไปๆ มาๆ เอาวะ ของแค่นี้ พิมพ์เองก็ได้

อืม... ถ้าเรียงตามระยะเวลาขอแทรกเข้ามาเรื่องสาเหตุจริงๆ ที่บีบบังคับให้ต้องมาตั้ง สนพ. แล้วพิมพ์ Pegasus ก่อนดีก่า

.......ก็นั่นแหล่ะ... สาวกคุณพี่ทั้งหลายก็ต้องรู้จักใช่ม๊า ก็หลังจากโดนก๊อปพล็อตไปทำหนังแล้วตัดสินใจทำเองตอนนั้นก็ยังจนๆ อยู่ ซึ่ง Mag. ที่ออกมาก็คือ Pegasus นั่นเอง ถ้าแฟนเหนียวแน่นจะรู้ว่าความจริง Pe จังตอนแรกทำเป็นหนังสือทำมือก่อน แล้วยอดขายมันไม่ค่อยดี ไปฝากร้านหนังสือ 5 ร้านวางขาย ขายได้แค่ร้านละ 200 เล่มต่อเดือนเอง มันก็...ยอดขนาดนี้ไอ้บ้าที่ไหนจะมานั่งทำมือไหวฟะ  ไปๆ มาก็เลยคิดว่าพิมพ์ดีก่า แต่ก็ยังจนอยู่นะ เก็บเงินได้หลายหมื่นแล้วแต่ก็ยังไม่ทะเล่อทะล่าคิดพิมพ์ เรื่องพิมพ์นี่งานใหญ่ ต้องหาประสบการณ์กันก่อน
ทว่า... ชะตากรรมไม่เคยหยุดพัดพา (ขอเน่าฟอร์มสงครามจันทราหน่อย^.^)

เรื่องของเรื่องก็คือต่อมาไปอ่านเจอในเน็ต กระทู้พันติ๊บหรือสนุกก็ม่ายรุ๊  มีตาบ้าคนหนึ่ง จำชื่อไม่ได้ ของตั้งชื่อให้ว่า “ไอ้บ้า 2” ก็แล้วกัน

คือไอ้บ้า 2 เนี่ยได้ประกาศไว้ในเน็ตว่าต้องนักเขียนการ์ตูนสไตล์ญี่ปุ่น  ตอนนั้นทีมเปจังก็ทำอยู่เหมือนกัน แต่ไม่ได้ทำให้ไอ้บ้า 2 นี่ ทำให้กับชมรมเด็ก รายได้ดีมากตอนนั้น ไปแต่เส้นไปต้องถมดำลงสกรีน งานหนึ่ง 120 Page ส่งวิญญาณไปอย่างเดียว ได้ตั้ง 30,000 แค่ฝีมือต้องเซียนหน่อย เรื่องนี้ บ่ เป็นปัญหา Violet คุงบรรเลง ได้ตั้งไปจัดงาน krimson สบายๆ

ทีนี้พอไอ้บ้านี่มาประกาศอย่างนี้ แถมบอกด้วยว่าตัวเองเป็นเจ้าของโรงพิมพ์ เราก็เอางานไปเสนอ ติดเปจังเล่มซีร็อคไปด้วยเผื่อๆ  ตอนนั้นเล่ม 5 ลง โด Cut แก๊กสั่งนาง (โคตรฮาจินๆ ตอนนี้)  พอไปถึงเขาบอกว่าอยากจะทำการ์ตูนญี่ปุ่น แต่ค่าลิขสิทธิ์มันแพง (ขนาดนั้นเชียว ตอนนั้นหลงเชื่อ ยังโง่อยู่ -_-') เลยจะให้เด็กไทยวาด  คุยๆ กันเลยได้ไอเดีย หยิบเปจังเล่ม 5 ให้ดู ก็บอกยอดขายรายละเอียดเขาไปนะ ท่าทางไอ้บ้าสนใจมาก เขาก็ถามว่าผิดลิขสิทธิ์หรือเปล่า  เราก็บอกว่า “ไม่ผิดพี่” ไอ้บ้าก็ตาโตว่าไม่ผิดลิขสิทธิ์เหรอ ท่าทางแบบสนใจอยากได้มาก ก็ถามเราว่าเอาของญี่ปุ่นมานี่ทำยังไงถึงไม่ผิดลิขสิทธิ์ (ก็ขอเขาสิฟะ ไอ้โง่ -*-)

คือตรงนี้อธิบายนิดนะคะ  เนื่องจาก Pegasus เป็น Magazine ที่อุบัติขึ้นทามกลางกองเพลิง (ในสายตาของคนบางส่วน) ซึ่งตูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นอย่างนั้น จนกระทั่งพอพิมพ์แล้วก็มีโดนคนกลุามหนึ่ง (ซึ่งเป็นกลุ่มใหญ่พอควร) ปั่นข่าวปั่นบอร์ดว่าผิดอย่างนู้นอย่างนี้ ขโมยของเขามา ขโมยภาพเขามา (เมิงเป็นเจ้าของภาพหรือไงฟะ) ที่ปัญญาอ่อนที่สุดคือตอนไปออกบูธครั้งหนึ่ง เคยมีโอตาคุโรคจิตมายืนข่มว่าเป็นตำรวจ หาว่าของเราผิดลิขสิทธิ์ จะมาจับ อายยยยหอก! ว่าอย่างนั้นคุณพี่ก็ท้ามันสิคะ  เอาซี่! อยากจับก็จับ เชิญจับได้เลย ระวังเวลาฟ้องกลับด้วยล่ะ เพราะทนายตูดุกว่าร็อทไวเลอร์อีก 555555 นั่นแหล่ะสุดท้ายมันก็ไม่กล้าจับ เพราะมันจับไม่ได้ ตูไม่ผิดเฟ้ย อ้อ! ประเด็นนี้เคยมีคนเกือบโดนคุณพี่เอาเข้าคุกมาแล้วเหมือนกัน เจือกอัพบล็อกด่าโดยไม่ศึกษาข้อมูลให้ดี... โลกมันก็งี้แหละ

เรื่องลิขสิทธิ์ตรงนี้ใครอยากฟ้องเชิญเลย ท้าให้ฟ้อง  เพราะถึงแม้จะมีการปั่นบอร์ดด่าว่า คือกุข่าวเมคๆ มั่วๆ ขึ้นมาคุณพี่ก็ไม่ได้เถียง มันเสียเวร่ำเวลา ปล่อยคนมันบ้าไป แต่... ถึงจะไม่เถียงก็ไม่ได้หมายความว่าของตูจะผิดลิขสิทธิ์ตามที่มันว่า ไอ้คนว่ามันง่าวทั้งนั้น เพราะคิดดูเถอะ Magazine ระดับยอดเป็นหมื่น วางขายทั่วประเทศ แถมจดทะเบียนกับสันติบาลอย่างถูกต้อง จะมีไอ้บ้าหน้าไหนบ้างที่ทะเล่อทะล่ามาทำโดยไม่ศึกษากฎหมาย ไม่ศึกษา พรบ. การพิมพ์ให้ดี

มันก็อย่างนี้แหล่ะ ไอ้บ้า 2 สนใจมากเลยว่าเปจังนี่ไม่ติดปัญหาลิขสิทธิ์นะ ก็สนใจบอกว่าจะออกทุนพิมพ์ให้ คือซื้อหัว Magazine เราว่างั้นเถอะ ให้เราไปคิดคอนเซปท์เล่มใหญ่ (คือเล่มพิมพ์ทั่วประเทศ) อะไรมาเสนอ  บอกอย่างนั้นเราก็ไปคิด เสร็จก็เอาไปเสนอ ปรากฏมันไม่ฟังเราเลยวุ้ย บอกโอเค ตกลงทันทีจะพิมพ์ให้ แล้วก็ถามมาว่าเราทำยังไงแม็กเราถึงไม่ผิดลิขสิทธิ์

ทีนี้ตอนนั้นควายเริ่มกลายพันธุ์ สรุปคือเริ่มฉลาดขึ้นมาบ้าง เจอมาเยอะ เลยระวัง  ความจริงมีเรื่องที่โดย Mag. M (นามสมุติ) ขโมยไอเดียทำคอลัมน์ไปอีก คือจ้างทำงาน ให้คิดคอนเซปท์มา ตกลงเรื่องเงินเรียบร้อย ทำคอลัมน์ไปส่ง เสร็จแล้วมันบอกว่าไม่ได้ตกลงกันแถมด่าหาว่าตูมั่ว  แต่แม็กฉบับต่อมาของมันคือสมองเราทั้งดุ้น เรื่องนี้เกิดหลังจากโดน M ขโมยไอเดีย เลยค่อนข้างรอบจัด ระวังตัว ไม่ยอมบอกมัน ซึ่งก็ถือว่าโชคดี

ตกลงไอ้บ้า 2 จะพิมพ์ Mag. ให้ ตามกฏหมายก็ต้องไปจดทะเบียนหัวหนังสือที่สันติบาล มันก็นัดเจอเราที่หน้าสันติบาล มาถึงเจอกพาตูไปนั่งดูมันทานข้าวซะเฉย  บอกว่า

“พี่ไม่รู้ เลยเตรียมเอกสารมาไม่ครบ” 
ไอ้เวง! นัดมาจดหัวหนังสือ มาถึงสันติบาลดันจะเสือกบอกว่าไม่รู้เนี่ยนะ  แปลกไปม๊าง

ตอนนั้นก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ แล้ว แต่มันเนียนมาก ระหว่างทานข้าวมันก็พยายามถามเราเรื่องทำยังไงแม็กถึงไม่ผิดลิขสิทธิ์ (ขออนุญาตสิฟะ ไอ้ฟาย!) ซึ่งตอนนั้นระวังตัว ยังไม่ยอมบอกมัน บอกไปว่า

“หนุไม่บอกหรอกพี่  ยังไงพี่ก็ต้องให้หนูทำอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ จะรู้ไปทำไม” 
คือเจอคดี M แล้วเข็ด เดี๋ยวมันเอาไอเดียตูไปอีก อันนี้ก็เริ่มระวังเป็นแล้ว

ตกลงรอบนั้นไม่ได้จดทะเบียน  มีนัดเจออีกรอบที่สันติบาลเช่นเดิม ไอ้บ้า 2 เดินมาถึงบอกว่า  วันนี้ยังจดไม่ได้ มีตำรวจบุกมาโรงพิมพ์พี่ ถูกคนแกล้งหาว่าพิมพ์แบงค์ปลอม  มันยังด่าให้ฟังต่ออีกว่า พิมพ์แบงค์ปลอมกาโม่นี่ผิดกฎหมายด้วยเรอะ!  (แต่ก่อนไม่ผิด ตอนนี้ผิดแล้วนะ)  มันบอกว่าโดนยึดใบอนุญาตประกอบการโรงพิมพ์ไปเลยยังจดไม่ได้

แม่เจ้า! นี่มันรอบที่ 2 แล้วนะเฟ้ย!! ยังไม่นับว่าก่อนหน้านี้ไปคุยกับมันที่โรงพิมพ์อีก 4-5 รอบ งานไม่คืบหน้า อย่างหงิด เปลืองค่ารถมาก ซึ่งขอบอกว่ารอบนั้นมันก็ยังถามว่าเรายังไงถึงไม่ผิดลิขสิทธิ์ และแน่นอน ตูไม่ยอมบอก ไม่ยอมตั้งแต่ตอนแรกที่มันขอเปจังเก็บไว้ดูแล้ว ตอนนั้นก็ไม่ให้เพราะเอาให้ชัวร์ว่าจะได้ไม่โดนก๊อป  ทีนี้มันพยายามถามเราเท่าไหร่ๆ เราก็ไม่บอก (บอกแล้ว ควายกลายพันธุ์) วันนั้นเลยแยกย้ายกันกลับบ้าน

หลังจากวันนั้น... โทรไปหามันเท่าไหร่ๆ มันก็ไม่รับสาย (เบอร์มือถือ) โทรเข้าออฟฟิศมันก็ไม่อยู่ หลบโทรศัพท์อย่างถาวร  เลยรู้แล้วว่าจริงๆ มันก็แค่กะจะขโมยวิชาเรา อ้ายยยหอก! ความจริงนะ บอกมาตรงๆ ก็ได้ว่าไม่มีเงินพิมพ์ให้หรอก  แต่อยากรู้ว่าทำยังไงถึงจะไม่ผิดลิขสิทธิ์ ถามมาตรงๆ อย่างนี้ตูก็บอกให้แล้ว ฟายนี่!
ทีนี้การพิมพ์เปจังมันคลื่นกระทบมาจากเรื่องนั้น  เพราะมีท่าว่าจะพิมพ์เลยมัวแต่มายุ่งกับเรื่องนี้ ไม่ได้ออกตลาดประมาณ 3 เดือนได้ (ถ้าจำไม่ผิดนะ) พอแฟนคลับถามเข้ามาคุณพี่ก็บอก เออ รอไป เดี๋ยวจะได้อ่านฉบับพิมพ์ปก 4 สีแล้ว ทีนี้พอไอ้บ้า 2 มันกวนประสาท เวง! ตูบอกเด็กไปแล้วนี่ฟ่า  เลยต้องเอาเงินที่สะสม (+รับจ้างฆ่า ค้าพนัน แทงบอล อีกนิดหน่อย^.^) มาพิมพ์  เปจังเลยถูกบังคับให้ปีนขึ้นไปเป็นเล่มพิมพ์ด้วยประการฉะนี้แหล่ะ (อ่านๆ มาเนี่ย... ตูเจอขนาดนี้มันมีอะไรน่าอิจฉาบ้างไหมฟะ ไอ้พวกตาร้อนก็รุมกันซะเหลือเกิน ตอนนั้น อยากเจอมั่งหรือไงเหอะ เรื่องโฉดๆ แบบเนี้ย -*-)

พอพิมพ์แล้วยอดขายก็งั้นๆ แหล่ะ ไม่กี่หมื่นเล่มต่อปกเอง รอเท่าไหร่ก็ไม่ถึงแสน เลยเซ็ง >>> ความจริงหยุดไปด้วยอำนาจไสย์ศาสตร์ โดนทำคุณไสย์จนใกล้เดี้ยง ต้องหนีตายไปต่างประเทศ (ไปรับตำแหน่งเป็น Lady อยู่แถวประเทศ Sea land ฮิ ฮิ ^.^) รายละเอียดไปหาอ่านได้ใน ประสบการณ์ด้านศาสตร์และไสย์ (แอบโฆษณา คิก คิก)

เฮ้ย!!  นอกเรื่องไกลแระ เป็นว่าตอนต่อไปแปะไว้พรุ่งนี้แล้วกันเด้อ ไกลจบแล้วล่ะ เหลืออีก 1 เหตุการณ์ อันนี้โฉด ทูเรศดี โปรดติดตามต่อไปนะก๊าบบบบ จุ๊บๆ