Aquarius Princess Diary

สายไฟในห้องเจ๊ง ห้องนอน+ห้องทำงานจมอยู่ในความืดมิด ฮืออออออ   ทำอะไรไม่ได้ หนีมาบล็อกซะงั้น 5555555 (ความจริงว่าจะไม่อัพนะเนี่ย ฮิ ฮิ) ก็... ยังไม่มี Topic อะไรเป็นพิเศษ เล่าเรื่องผีต่อดีก่าเน๊าะ ใครสนใจจะย้อนไปอ่าน Entry ก่อนหน้าก็ได้เด้อ ผีเหมียนกัลล์

 ศาลริมทาง

    เรื่องนี้เหตุเกิดที่... เอาเป็นว่าบนถนนระหว่างทางเชียงรายกลับเชียงใหม่แล้วกันเน๊าะ^^
    คือคุณพี่มีน้าอยู่คนหนึ่ง (ความจริงมีอยู่หลายคนเลยล่ะ)  คนนี้เป็นทหาร (ปัจจุบันซี้ม่องไปแระ) บ้านเขาอยู่ในค่ายทหารที่เชียงใหม่  ใกล้กับบ้านคุณตาที่สุด (เชียงใหม่-เชียงราย ใกล้กันเน๊าะ^^)  เลยไปดูแลคุณตาได้บ่อยๆ

    ระยะหลังๆ คุณตาแก่มากแล้ว (เก้าสิบกว่า ถ้าแก่ยังไม่มากก็ไม่ทราบจะว่ายังไงล่ะค่ะ) ป่วยบ่อยมากๆ  คุณน้าเลยขึ้นไปดูบ่อยๆ เพราะคุณแม่ของคุณพี่จะขึ้นไปอยู่ด้วยตลอดก็ไม่ได้ ที่กทม. ก็มีงานอยู่เหมือนกัน เลยต้องสลับเวรกันไปมา
    วันนั้นคุณน้าก็ขึ้นไปดูแลคุณตาตามปกติ เวลาไปก็ไปกันทั้งครอบครัวเลย หนีบภรรยากับลูกอีกสองคนไปด้วย ไปรอบนั้นขับรถไปเอง  ขากลับเลยต้องขับกลับเองด้วยเช่นกัน  พอเสร็จธุระพาคุณตาไปหาทั้งคุณมดและคุณหมอเรียบร้อยแล้วก็จะแรนดิ้งกลับเชียงใหม่
ระหว่างทางที่ขับรถกำลังจะกลับเชียงใหม่  อยู่ๆ คุณน้าเกิดง่วงมากๆ ขึ้นมาซะกะทันหัน ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนนั้นกลางคืนแล้ว อาจจะง่วงจริงๆ ถ้าขับต่อไปเดี๋ยวหลับในคงแย่  เลยจอดรถเอาริมทางตรงนั้น  เอ่อ…  ถึงจะว่าริมทางก็เป็นในปั๊มน้ำมันริมทางนะคะไม่ใช่ริมถนน  เข้าไปจอดรถแล้วก็นอน
ฝ่ายคุณน้าผู้หญิงสามีสลีปแล้วก็พาลูกๆ ออกมาช็อปปิ้งซื้อของในปั๊ม  ซื้อนู่นซื้อนี่เสร็จเดินกลับไปที่รถ  คุณน้ายังนอนอยู่ ก็ไม่ว่าอะไร  เปิดประตูเข้าไป  และทันทีที่เข้าไปในรถนั่นแหล่ะค่ะ

“เฮ้ยๆๆ!!” 
อยู่ๆ คุณน้าผู้ชายก็ลุกขึ้นพรวดพราด
“ไม่เอา ไม่นอนแล้ว!!”  ว่าอย่างนั้นเสร็จแล้วก็สตาร์ทรถพุ่งฉิวไปทันที

คุณน้าผู้หญิงกับลูกเห็นอย่างนั้นก็งงงง หันไปมองข้างหลังตรงที่จอดรถนอนเมื่อครู่…

ศาล...

ศาลเลยค่ะ เป็นแบบศาลเพียงตาที่อยู่ริมทางแล้วก็ใหญ่มากด้วย  รถจอดอยู่หน้าศาลเต็มๆ  แต่ตอนไปจอดทั้งครอบครัวไม่มีใครมองเห็นเลยว่าตรงนั้นมีศาลอยู่

คุณน้าออกรถมาได้สักพัก  (คาดว่าไกลจากศาลนั้นแล้วพอควร)  ก็เล่าให้ครอบครัวฟังว่า  เมื่อครู่ที่นอนอยู่  อยู่ดีๆ ก็รู้สึกเหมือนมดกัด มีมดแดงมาไต่อยู่เต็มตัว  พอลืมตาขึ้นนอกจากจะไม่มีมดแล้วยังเห็นศาลอันเบ่อเริ่มตั้งอยู่ข้างรถเลยถึงบางอ้อ  เอาแล้วเว้ย ตูนอนไม่ถูกที่แล้ว ว่าอย่างนั้นเลยสตาร์ทรถพุ่งฉิวเผ่นออกมานี่แหล่ะค่ะ

เหตุการณ์จบแค่นั้นหรือเปล่า…?

ไม่เลย  ยังมีเรื่องต่อมาได้แบบงงงง 

คือลูกชายคนเล็กของคุณน้า ชื่อน้องดรีม อายุตอนนั้น 5-6 ขวบ  หลังจากกลับมาจากเชียงใหม่ก็กลัว ไม่กล้านอนคนเดียว  พอแม่ถามว่าทำไม  น้องเขาก็บอกว่า  มีมือขาวๆ ลอยมาตรงหน้าตา  เอื้อมมือมาจับมือน้องดรีม  น้องเขาก็กลัว ไม่กล้าอยู่ในห้องคนเดียว คุณน้าผู้หญิงเลยโทรมาถามคุณพี่  (เนื่องจากคุณพี่เห็นผีบ๊อยบ่อยซะจนคนในตระกูลยกให้เป็นผู้เชี่ยวชาญไปซะ -_-)  คุณพี่ก็บอกว่าไม่ทราบ (จะทราบได้ไงเล่า ฮ่วย -_-) แต่ขอคุยกับน้องดรีมหน่อย  แม่เขาก็ให้คุย 
ถามรายละเอียดไปเยอะค่ะ น้องเขาเล่าให้ฟังว่า

เขาเห็นมือลอยเข้ิามา แต่มือที่เห็นมันเป็นเงาๆ มีแค่มือ ลอยมาเกาะขอบหน้าต่าง  แล้วก็ยื่นเข้ามาจะจับมือเขา  เห็นเกือบทุกคืน แต่ล่าสุดที่เห็นไม่ใช่มือ  เป็นหน้าคนสีขาวๆ ลอยมาแล้วก็ยิ้มให้ด้วย (ถึงจะยิ้มแต่มันหลอนน้า >_<)

บรึ๋ย~ ขนาดตูไม่กลัวผีจิตนาการภาพแล้วยังสยอง

คุณพี่ฟังก็ว่าวิญญาณแบบนี้มันคุ้นๆ แฮะ  แต่เราไม่เชี่ยว ไม่ตัดสินใจเอง  เลยไปถามผู้รู้ดู  ก็ได้ความว่า เป็นวิญญาณพวกผีปอบ  คือคนเหนือนี่แต่ก่อนเขาเลี้ยงผีใช่ไหมคะ  เลี้ยงแบบว่าผีปู่ย่าตายาย  ผีบรรพบุรุษ อะไรแบบนี้  ทีนี้เวลาต่อมาพอความเชื่อแบบนี้เบาบางลง พ่อแม่เลี้ยงผีมาแต่ลูกหลานไม่ยอมเลี้ยงต่อ  ผีพวกนี้เลยเร่รอนไม่มีอะไรกิน  บ้างก็ไปอยู่ตามศาลรอกินเครื่องเซ่น บ้างก็ลอยไปเรื่อย  เจอใครก็ไปสิงไปเกาะกินกับคนนั้น สรุปก็ผีปอบนั้นแหล่ะค่ะ
คิดว่าวิญญาณปอบนี่เขาคงหิว เลยให้คุณน้าตั้งเครื่องเซ่นให้เขากิน แล้วก็บอกให้เขาไปที่อื่นซะ อย่ามาเบียดเบียนกัน  เท่านี้เป็นเรียบร้อย วิญญาณสีขาวที่น้องดรีมเห็นก็หายจ้อย ไม่โผล่มาให้เห็นอีกเลย (ไม่ต้องโผล่มาล่ะดีแล้ว^^)