Extraordinary Zone

ความจริงว่าจะเอาเรื่องเฉียดตายที่เข้า รพ. เมื่อ 3-4 ปีก่อมาเล่าให้อ่านนะเนี่ย พิมพ์ไว้ แต่ก็ไม่ได้เล่าสักที ก็บ๊างงงง เอิญว่า... เมื่อวานดันเกือบตายมาอีกรอบ เลยบ่นสักหน่อยดีกว่า

เมื่อวานไม่ได้อัพบล็อก สาเหตุเพราะ.... 38.5 องศา...<<<<< อุณหภูมิร่างมนุษย์เจ้าค่ะ

คืนก่อนคุยโทรศัพท์กะอู๊ดๆ (เราพูดภาษาคน อีกฝ่ายพูดได้แต่อู๊ดๆๆๆ 55555) สักตีสามหรือตีสี่หรือไงก็ม่ายรุ๊ เกิดอาการมึนศีรษะ ตาจะปิด เราคุยไปทำงานไป สงสัยท่าจะไม่รอด เลยวางหูโทรศัทพ์ไปก่อน ว่าจะนอนดีกว่า แต่จิตใจมันยังค้างคา ก็เลยทำงานต่ออีกหน่อย จนถึงสักตีห้า อยู่ดีๆ ก็ปวดท้องม๊ากกกกมากกกก ไม่รู้เป็นไรงิ อาการเหมือนปวดลำไส้เลย คิดสืบหาสาเหตุก็ปรากฏว่า เมื่อวานซืนตอนเช้า ปกติอาการเช้าจะไม่ทานของเผ็ด เพราะมันไม่ดีกับกระเพาะ  แต่วันนั้นมันไม่มีอะไรกิน ก็เลยล่อมาม่าคัพ... ต้มยำเจ ซื้อมาเก็บไว้เวลาทานเจ ปรากฏว่า.... แง่งๆๆๆๆ เผ็ดโคตร!!  เกือบตาย  ต้องเทน้ำออกแล้วเติมน้ำเข้าไปใหม่ถึงจะทานได้หมด ส่งผลให้เกิดอารปวดท้องเลยนี่แหล่ะ

ปวดท้องมาก ไม่ไหวแระ ปิดคอมพ์เข้านอนดีก่า  ก่อนนอนก็ล้างหน้าแปรงฟัน  ปรากฏว่า... ท้องเสียงิ

แถมกรดกระเพาะทำงานผิดปกติอีก ธาตุรวนแน่ๆ เลย คลานมาหม่ำยาถ่านไป 1 เม็ด Miracid ไปอีกเม็ด  แล้วก็เข้านอน

นึกว่าเรื่องราวจะจบอยู่เพียงเท่านั้น ทว่า...

ตอนเช้าตื่นมา (เวลางานยุ่งๆ จะตื่นตอนเช้า555) เกิดอาการป๊องมาก เบลอไปหมด นั่งทำงานก็เบลอ มึนหัว อย่างกับจะสลบ ยังมีอาการท้องเสียเล็กน้อย ไม่มาก แต่ไม่ปวดท้องแล้ว ก็มันแต๋เอ๋อ รู้สึกว่าวันนี้มึนๆ ยังไงพิกล ไม่ได้แล้ว ถ้านั่งทำงามอยู่ที่บ้านแล้วมัวแต่ป๊องนี่จะเสียเวลาทำงานมากมาย มีนัดกับพี่เจ้าเครื่อง Printer ด้วย (งานไป Print สีมันเพี้ยน เลยต้องจัดการ)  ไหนๆ แล้ว ออกไปทำงานข้างนอกดีกว่า

แต่งตัวๆ ออกนอนบ้าน นั่งมอไซต์ไปสะพานควาย แล้วดันเบลอจัด ลืมเอาตัวอย่างวานเพี้ยนไปให้พี่เขาดู แต่ไม่เป็นไร ด้วยความเป็นอัจฉริยะของทั้งสองฝ่าย โชคดีที่คุยกันรู้เรื่อง 555555 แก้โปรแกรม ดูสี ปึ๊บๆ ปั่บๆ สักประมาณ 30 นาทีเป็นอันเรียบร้อย เซ็ทอย่างนี้เครื่องก็สีไม่เพี้ยนแระ  รู้เรื่องก็นั่งมอไซต์ต่อมาจุฬา มาซีร็อคอ่ะงับ นั่งยาวผ่านอนุสาวรีย์  รู้สึกว่าแดดร้ิอนมาก ร้อนๆๆๆๆ มากๆๆๆๆๆ ขนาดอยู่ในร่มรถติดอยู่ใต้สะพานรถไฟฟ้าก็ยังร้อนผ่าวๆ จบแสบผิวแสบหน้าไปหมด  นั่งอยู่แล้วนึกขึ้นได้ เฮ้ย!! เครื่องIng-Jet ตูก็สีเพี้ยนนี่หว่า เดี๋ยวกลับถึงบ้านก็ต้องเอาไปซ่อมอีกอ่ะดิ

เริ่มเพลียสุดๆ เหนื่อยจะสลบเหมือด

มาถึงร้านซีร็อค สั่งงาน ดันใช้โปรแกรมเวอร์ก็เลยต้องไปสอนพี่ที่ร้านซีร็อคเซ็ทโปรแกรม Print อีก มันเพลียมากๆ  ปวดขาๆๆๆ มากๆ เลย สงสัยนั่งมอไซต์นานมั้งเลยปวดขา

เสร็จจากจุฬา (ใช้เวลามาณชั่วโมงได้) ก็กลับมาสะพานควายอีกเพราะลืมของไว้ เย็นแล้ว แต่ไหงอากาศมันร้อนขึ้นๆๆๆๆ ทุกทีเลยฟร้าาาาา จาตายอยู่แล้วเนี่ย

ว่าจะเอา printer ไปซ่อมด้วยตัวเอง แต่ระหว่างนั่งรถกลับมากำลังจะสลบ หายใจไม่ออกแล้ว เพลียมากๆ เลย

กลับถึงบ้านเลยให้พี่คนขับมอโซต์ (โชเฟอร์ส่วนตัว ฮุ ฮุ ฮุ) เอาไปซ่อมให้  เสร็จแล้วแล้วก็นอนตาย

เหนื่อยมากๆ หายใจหอบสุดๆ แถมยังหายใจไม่ค่อยจะออกอีกต่างหาก สมองคิดไปถึงตอนที่เข้าโรงพยาบาล รู้สึกว่าเป็นหนักประมาณนั้นเลย เพราะมันชาทั้งอึดอัด แล้วกหอบมากด้วย ความรู้สึกแรกคือ....

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดม่ายยยน้าาาา!!!

งานยุ่ง ไม่มีเวลาเข้า รพ. ว้อยยยย>_<

หรือเราจะเครียดเนี่ย!!?

เป็นไปได้ ทำงานหนักมากเกินไปจนเครียด อ๊า!! เครียดจนป่วยเข้า รพ. ไม่อาววน๊าาาา!!!

ฮึดขึ้นมาใหม่ เนื่องจากร้อนมากๆๆๆๆ ร้อนจะตายอยู่แล้ว ก็เลยอาบน้ำ เผื่อสติ เอ้ย! เผื่ออาการจะดีขึ้น สระผม เอาน้ำราดหัวด้วยซะเลย

อาบน้ำเสร็จ ดื่มน้ำเกลือแร่สักแก้วดีกว่า เพราะรู้วึกว่าเพลียมากๆ เสร็จแล้วก็มานั่งทำงาน ยังเพลีย ยังมึน หายใจไม่สะดวก แล้วก็ปวดขามากๆๆๆๆๆ ทำๆ ไปแล้วเดี๋ยวก็สลบ รู้สึกว่านั่งไม่ไหวเลย  และแล้ว.... อยู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่า.... ปกติถ้าท้องเสีย บางทีมันก้มีไข้ขึ้นมาได้เหมือนกันนี่หว่า  แต่เราท้องเสียไม่ได้มากนี่ แถมตอนนี้ก็หายแล้วด้วย ทว่า เพื่อความไม่ประมาท...

คลาน...(ต้องคลานเพราะเดินไม่ไหว ลุกขึ้นมาเดินแล้วก็เข่าอ่อนล้มแปะเลย) คลานไปหาปรอท เอามาอม
อมปรอทไปทำงานไป ได้ห้านาทีเอาปรอทออกมาดู....

"เฮ้ย!!! สงสัยตูจะอมปรอทไม่ดีแน่ๆ เลย" <<<< ยังคิดได้แบบนี้อย่างจริงใจซะด้วยนะ

เก๊าะแหม... เราไม่ได้รู้สึกว่าเราเป็นอะไรเลยนะนอกจากเพลียแล้วก็เมื่อยขา ทำวานมากๆ มันต้องเพลียใช่ม๊า นั่งรถมากๆ มันก็ปวดแข้งปวดขาเป็นธรรมด๊าธรรมดา แล้วนี่อาร๊ายยยย  ไอ้อุณหภูมิ 38.5 นี่มันมาจากหนายยยย!!!! <<< ก็มาจากการอมปรอทตอนเป็นไข้นั่นแหล่ะ

ยังไม่เชื่อปรอท สงสัยจะอมไม่ได้ เพราะอมไปทำงานไปแล้วก็คุยไปด้วย อุหภูมิถึุงได้ขึุ้้นมาสูงปรี๊ดขนาดน๊านนน เลยสะบัดๆ ให้ปรอทลงแล้วเอาใหม่ อมใหม่ คราวนี้นอนเฉยๆ แล้ว <<ต้องนอน เพราะนั่งไำม่ไหว ความสามารถพิเศษนี่บ้นเหลือมาก นอนไปทำงานไปก็ได้ 555555

ผ่านไปหานาที เอาปรอทออก...

38.5 องศา เท่าเดิม

เวง...งั้นตูก็มีไข้อะดิ ถึงว่า ทำไมมันเพลียๆ ไม่สบายเลยวุ้ย (แล้วยังออกไปตระเวรนอกบ้านได้ซะทั้งวันเลยนะ )

คลานไปทานยา ต้องนอนพักแล้ว แต่... งานเยอะ ไม่มีเวลามานอนพัก

ช่างมัน ทำงานๆๆ เจองานหนักๆ เดี๋ยวไข้มันก็หนีไปเอง (ทฤฎีใหม่ 5555)

ก็นอนทำงานไม่ซะงั้นแล้วมันก็ป่วย เริ่มรู้สึกว่า ไม่ไหวแล้วนอนพักดีกว่า แต่งานยังมีอยู่ ต่ออีกนิดหนึ่งแล้วกัน ความคิดประหนึ่งวัฏแบบนี้ Loop เข้ามาในหัวสัก 10 กว่ารอบได้ ผ่านไป ชั่วโมงกว่าๆ เกือบ 2 ชั่วโมงก็ยังไม่นอน สุดท้ายไม่ไหวแล้ว พักดีกว่า ก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน (ตอนนั้น 2 ทุ่มได้) แต่พอล้างหน้าแปรงฟังแล้ว มันยืนไหวแล้วนี่น่า มานั่งทำงานต่อละกัน  พอทำงานๆ ไปก็รู้สึกร้อนแระ (ตอนแรกหนามาก ต้องหาเสื้อแขนยาวมาใส่) ถอดเสื้อแขวยาวออก เหลือแต่เสื้อกล้าม ชักร้อนขึ้นๆ แต่ก็ทำงานไปเรื่อยๆ อาการเมื่อเริ่มทุเลา อุ๊ยตาย!! อาการเหมือนวร่างไข้เลยเน๊าะ  สักห้าทุ่มเลยเอาปรอทมาอมอีกที อุณภูมิ=

37.5 องศา

กรี๊ด!!! ทฤฎีใหม่ทำงานให้ไข้เผ่นมันได้ผลจริงๆ ด้วย 5555555 

ก็งานยุ่งขนาดนี้ใครจะมีเวลามาป่วยล่ะเน๊าะ โฮะๆๆๆๆ

ใครเป็นไข้วันหลังลองทำแบบนี้มั่งนะเผื่อจะได้ผล อาจไม่ได้หายแต่ไข้ แต่หายไปจากโลกนี้เลยก็เป็นได้ 5555555