ผีเข้าคุณย่า
posted on 06 Oct 2009 15:41 by aquarius in Ghost
ช่วงนี้มาเล่าเรื่องผีเข้าย่าเราดีกว่า (ก็มันไม่รู้จะอัพอะไรง่ะ) แถม... แอบยาวมากมายอีกแล้วคับทั่น 
คือย่าหนูเนี่ย... มีเหตุอันเนื่องมาจากว่าย่าทวดอ่ะค่ะ โดนคุณไสย์ สมัยสาวๆ ย่าทวดท่านเป็นนักเลง (ปู่เราก็เป็นนักเลงคมแฝก สงสัยย่าทวดถูกใจหลานเขยนิสัยเหมือนตัวเอง 5555) แล้วทีนี้ไม่รู้ใครที่ไหนมันเพี้ยนชอบของแปลก ดันทำคุณไสย์ ทำสเน่ห์ใส่ย่าทวดเราซะงั้น ก็เนื่องจากว่าย่าทวดเรานี่เป็นคนจิตแข็ง ของพวกนี้เลยทำอะไรไม่ได้ แต่มันเป็นของสกปรก เข้ามาในตัวแล้วก็ไม่ได้เอาออก มันกินไปถึงกระดูกเลยด้วย พอย่าทวดแต่งงานกับปู่ทวด (โห...สาวอาละวาดยุคโน้นยังอุตส่าห์หาคนยอมแต่งงานได้ด้วยนะเนี่ย 5555) แล้วมีคุณย่าออกมา คุณย่าจิตอ่อน ก็ได้รับอิทธิพลจากคุณไสย์เมื่อครั้งย่าทวดยังส่วไปเต็มๆ ก็เลยถูกผีเข้า่ง่ายมาก ในชีวิตนี่คุณย่าเราถูกผีเข้าประมาณนับครั้งไม่ถ้วนได้เลยอ่ะ
ที่จะเล่าวันนี้คือเรื่องของอีตา ดำทมิฬ ณ บางปิ้ง
เหตุเกิดตั้งแต่ที่สมัยอะฮั้นยังไม่เป็นวุ้นโน่นนนนนแน่ะ แต่ที่รู้เพราะคุณอาเล่าให้ฟัง จะว่าไปก็เป็นเรื่องประสบกันมาทั้งครอบครัวล่ะนะ ทุกคนในตระกูลรู้หมดจนแทบจะกลายเป็นตำนานประจำตระกูลไปเสียแล้ว (ทำไมตระกูลเราตำนานมันหลอนจังวุ้ย)
เรื่องของนายดำทมิฬนี้เหตุเกิดที่โค้งบางปิ้งทางจะไปบางปู (งงแต้น่อ ไม่เคยไปเหมือนกัน) วันนั้นครอบครัวบรรพบุรุษของน้องเรนเขาไปลั้ลลากันแถวๆ บางปู (ยุคโบราณ สามัญชนมักจะไปเที่ยวตากอากาศกันที่บางปู) มีคนขับรถไปด้วย ชื่อนายเจือ เท่าที่ฟังมาคือนายเจือเนี่ยติดเหล้า แต่วันนั้นไม่ได้ดื่มเหล้านะคะ (เมาไม่ขับฮับ) แต่ถึงอย่างนั้น ขนาดไม่ได้ดื่มเหล้าก็ยังเกิดอุบัติเหตุขึ้นจนได้ (คนดวงมันจะซวย)
หลังจากไปพักตากอากาศลั้ลลากันชื่นอกชื่นใจดีแล้วก็กลับบ้าน ขับรถกลับโดยมีนายเจือเป็นคนขับ ระหว่างทางขับอยู่ดีๆ ไปถึงโค้งบางปิ้งรถก็เกิดแหกโค้งขึ้นมาซะงั้น ความซวยว่าข้างหน้ามีรถดั๊มจอดอยู่เลยพุ่งไปชนเข้าจังๆ รถก็คว่ำ
โครม!! เปรี้ยง!!
(ความจริงต้องใช้คำว่ารถหงายสิ ทำไมถึงเป็นรถคว่ำ ไม่เข้าใจ-*-)
โครมเสร็จก็สะลึมสะลืออย่างมึนๆ แต่ละคนหัวโนคลานออกมาจากรถ (มั้ง ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์) คุณย่าท่านก็ลั้ลลา สบายดี แต่นายเจือคนขับรถสลบไป เลยไปช่วยปฐมพยาบาลกันใหญ่ สุดท้ายฟื้นขึ้นมาได้ ไม่มีอะไรมาก จากนั้นก็เรียกรถ (คันอื่น) มารับ กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ
หลังจากกลับมาแล้วคุณย่าของเรนก็เกิดอาการป่วยขึ้นมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้ เดี๋ยวปวดนู่น เดี๋ยวปวดนี่ และทั้งๆ ที่ป่วยแท้ๆ แต่กลับมีความเจริญอาหารผิดปกติ ให้หม่ำอะไรเป็นฟาดเรียบ (อ๊ะ!! หรือจริงๆ แล้วย่าเราตะกละกันเนี่ย >>>น่าน...บรรพบุรุษมันยังไม่เว้น-"-) เห็นอย่างนั้นลูกๆ เลยบอกให้ไปโรงพยาบาล แต่เท่าไหร่ๆ คุณย่าก็ไม่ยอมไป กระทั่งย่างเข้าวันที่ 7
วันนั้นพระเจ้าอาของน้องเรนน่ารักจะไปทำบุญ เลยเตรียมอาหารจะทำบุญกัน เมนูเป็นแกงจืดฟักต้มไก่ อย่างที่บอกนะคะว่าพระเจ้าอาของเรนมีหลายคน คุณอา 1 (ผู้บริจาคเรื่องนี้แหล่ะค่ะ^^) ทำอาหารอยู่ข้างล่าง คุณอา 2 ดูแลคุณย่าอยู่ข้างบน ก็นั่นแหล่ะค่ะ คุณย่าแกป่วย นอนอยู่ที่ชั้นบน ไม่ได้ลงไปข้างล่างเลย เพราะฉะนั้นก็ไม่น่าจะรู้หรอกค่ะว่าข้างล่างเขาทำอาหารอะไรกันอยู่ เนื่องจากคุณย่าป่วยเลยไม่มีใครเล่าให้ฟัง แต่ทีนี้พอคุณอาที่ดูแลคุณย่ายกอาหารขึ้นไปให้ คุณที่คุณย่าเวอร์ชั่นนี้ปกติจะต้องฟาดเรียบกลับไม่ยอมแตะอาหารเลยแม้น้อย คุณอาก็เริ่มรู้สึกว่า เอ... ชักแปลกๆ แล้วแฮะ แต่ไม่เจี๊ยะก็ไม่เจี๊ยะ ไม่บังคับ ไม่หม่ำก็ตามใจ คุณอาไม่ว่า แต่ก็ยังนั่งเฝ้าอยู่อย่างนั้น สักพัก... เหตุการณ์อปกติก็เกิดขึ้นจนได้
ระหว่างที่คุณอานั่งเฝ้า คุณย่าอยู่ๆ ท่านก็หัวเราะฮิ ฮิ ฮิ ขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ แถมลักษณะการหัวเราะยังแปลกๆ เหมือนไม่ใช่คุณย่าอีกแน่ะ คุณอาก็ชักงงงง เพราะพอหันไปมองท่านก็ไม่พูดอะไร แต่ก็ยังหัวเราะฮิ ฮิ ทำท่าหลุกหลิกอยู่นั่นแหล่ะ หนักๆ เข้าชักทนไม่ไหวคุณอาเลยถามไปว่า
“คุณแม่... เป็นอะไร?”
คุณย่าไม่ยอมตอบ แต่สักพักก็ค่อยๆ เขยิบๆ กระดึ๊บๆ มานั่งใกล้ๆ คุณอา แล้วก็กระซิบว่า
“กูอยากกินไก่ว่ะ”
ตามที่ผู้บริจาคเล่ามา เจ้าผีนี่มันพูดประมาณว่าเสียงหวาน ร่าเริง ฟังแล้วชวนคันบาทาสุดๆ
คุณอาเรนได้ยินก็ เอ๊ะ อะไรฟะ ชักแปลกๆ แล้ว
“ว่าอะไรนะ คุณแม่”
“กูอยากกินไก่ว่ะ”
เอาล่ะเหวย เอาล่ะหว่า อย่างนี้ไม่ธรรมดา แม่ช๊านไม่ได้พูดจากูมึงไร้ความสุภาพอย่างนี้!!~
ด้วยความว่าตระกูลนี้เจอผีมาเยอะทั้งตระกูล เวลาเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินก็ราวกับฝึกซ้อมรบมาดี จะกลัวหรือเปล่าเรนไม่สามารถทราบได้ แต่คุณอาก็สามารถคุมสติได้ดีมากพอที่จะถามกลับไป
“มึงมาจากไหน”
ไอ้ผีฟังแล้วไม่ยอมตอบดีๆ ลอยหน้าลอยตาไปมาแล้วพูดว่า
“กูไม่บอก” (ดูมัน กวนบาทาซะ =_=)
“แล้วมึงจะเอาอะไร” ไม่บอกไม่ว่า คุณอายังถามต่อไป
“กูอยากกินไก่ว่ะ” โห... ขอกินซะงั้นเลยนะเพ่
“ไก่อะไร ที่ไหนมี” คุณอาแกล้งเซ่อ ทำเป็นไม่รู้เรื่อง หากแก็กนี้ใช้มิได้กับผี (กวนประสาท) เช่นดำทมิฬ
“มีซี่... ข้างล่างนั่นไง เขาทำอยู่”
เฮ้ย!! มันรู้อีกแน่ะ รู้ได้ไงเนี่ย สมกับเป็นผีจริงๆ ถึงฟังแล้วจะรู้สึกคันบาทาก็เถอะ เป็นอย่างนั้นคุณอาจึงได้ตั้งคำถามใหม่ไปว่า
“มึงเป็นใคร”
ทีแรกนึกว่าจะกวน ต. ต่อ แต่สงสัยมันจะอยากกินไก่จริงๆ เลยตอบมาเสียละเอียดว่า
“กูชื่อดำทมิฬ อยู่ที่โค้งบางปิ้งโน่น”
‘อ้าว... บ้างปิ้ง มันโค้งที่เกิดอุบัติเหตุเมื่อวันก่อนนี่หว่า’ คุณอาถึงบ้างอ้ออยู่ในใจ
“กูตายเป็นคนแรกที่โค้งบางปิ้งเลยนะ”
โห... ไม่น่าเชื่อ!! มันภูมิใจค่ะท่านผู้ชม ตายเป็นคนแรกที่โค้งบางปิ้ง มันภูมิใจ!! เออดี ถึงเป็นผีก็รู้จักมองโลกในแง่ดี มีความภูมิใจในชาติมรณะของตัวเองวุ้ย (งงๆ ภูมิใจได้ไงฟะ-"-)
“งั้นที่รถชนมึงก็ทำน่ะสิ” คุณอาว่ากลับไป เรนจังคาดว่าตอนนั้นถ้ามันยอมรับว่าเป็นฝีมือมันคุณอาคงลุกขึ้นมากระตืบๆๆๆ มันแน่ๆ
“เฮ่ย... กูเปล่า” ผีดำปฏิเสธ
“กูไม่ได้ทำ คนอื่นเขาทำ นี่กูมาเที่ยวเฉยๆ ทีแรกกูมากับไอ้คนขับรถ แต่มาพักที่นี่ มันสบายดี มีแอร์มีข้าวกิน สบายดีเลยอยู่ต่อ”
อืม... สมัยนั้นแอร์มันไม่ได้แพร่หลายอย่างทุกวันนี้นะคะ ต้องบ้านมีฐานะจริงๆ ถึงจะมีเงินซื้อแอร์ติดบ้านได้ แต่ถึงกระนั้นก็เถอะ ไอ้ผีดำทมิฬนี่คิดจะตากแอร์ ค่าไฟค่าข้าวก็ไม่ช่วยจ่าย ผีอะไร ทำไมมันกวนบาทาได้ขนาดนี้!!
“มึงจะเอาอะไรนะ” คุณอาถามผีอีก ดูแล้วคงจะรีบเปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ให้คันบาทามากไปกว่านี้
“กูอยากกินไก่”
“ถ้ากูให้กินแล้วมึงจะไปไหม”
เจ้าผีก็พยักหน้า ตอบว่า “กูไปว่ะ”
เป็นอย่างนั้นคุณอาเรนก็เลย... เออ ไก่นิดหน่อยๆ แลกกับต้องมาทะเลาะกับผี เอาให้มันกินก็ได้ จะได้ไม่ต้องเสียอารมณ์ ปลงตดดงนั้นจึงเดินลงมาชั้นล่าง เอาไก่ขึ้นไปให้เจ้าดำทมิฬ แต่พอวางจานไก่ลงตรงหน้ามันเจือกบอก...
“เฮ่ย~ กินไก่อย่างเดียวไม่ได้ ไม่อร่อย มันต้องมีเหล้าด้วย” ดูมัน ตายไปเป็นผีแขอเขากินล้วยังจะเรื่องมากอีก
คุณอา ซึ่งคนเขียนคาดว่าคงชักคันบาทาขึ้นมาตงิดแล้วๆ ก็... นะ บ้านนี้ไม่มีใครดื่มเหล้าเลยนี่ จะมีเหล้าติดบ้านไว้ให้เจ้าผีนี่ได้ยังไง เลยบอกเจ้าดำทมิฬนี่ไปว่า
“เหล้าที่ไหน บ้านนี้ไม่มี” (นัยความหมายของคำพูดคือ เอามาให้กินแล้วก็อย่าเรื่องมากเฟ้ย แด๊กๆ ไปซะ)
บอกไปอย่างนั้นคิดว่าเจ้าผีจำสำนึก ที่ไหนได้ม๊านนนนดัน...
“มีซี่ ของคนไอ้คนขับรถน่ะ มันซ่อนไว้ใต้เคาน์เตอร์” เวง... รู้อีกแน่ะ ขนาดข้อมูลที่เจ้าของบ้านยังไม่รู้เลยนะเนี่ย
คือบ้านหลังนั้นจะมีเคาน์เตอร์ยาวเหมือนบาร์เหล้าอยู่ด้วยค่ะ (ตอนนี้ขายไปพร้อมบ้านแล้วเรียบร้อย เมื่อสองสามปีที่แล้วนี่เอง^^) ตรงเคาน์เตอร์จะมีเก้าอี้สูงๆ หมุนได้ด้วย ตอนเด็กๆ เรนชอบไปนั่งหมุนติ้วๆ วนไปวนมา สนุกดี แต่เอาเป็นว่าเคาน์เตอร์อันนั้นแหล่ะที่มันว่าคนขับรถซ่อนเหล้าเอาไว้ สุดท้ายคุณอาของเรนก็เลยกระดึ๊บๆ ลงไปดู ก้มๆ หาๆ ตามที่เจ้าดำทมิฬมันบอก ปรากฏว่า...
เจอพะย่ะค่ะ!!
เจอเหล้าอยู่แบนหนึ่ง ใช่ ใช่ ใช่ นายเจือคนขับรถติดเหล้ามาก ว่าแต่เจ้าผีนี่มันรู้ได้ไงเนี่ย เจ้าของบ้านยังไม่รู้เลยนะเฟ้ย!!
สรุปก็เลยต้องเอาเหล้า (ของคนขับรถ) มาไอ้ผีนี่มันกรึ๊บร่วมกับไก่ มันก็ กิน กิน กิน หม่ำ หม่ำ หม่ำ กินเสร็จปุ๊บก็ส่งจานคืน เช็ดปากเสร็จ แล้วก็หันมาบอกกับคุณอาว่า
“กูไม่ไปว่ะ”
ไอ้... ไอ้... ไอ้... กรี๊ดดดดด โอ้ย!! ไม่รู้จะด่าว่าอะไรดี ไม่มีสัจจะในหมู่ผี กวนบาทาอะไรจะขนาดนี้ เนี่ยนะ... เวลาเจอคนถูกผีเข้านะ ใครว่าน่ากลัว ลองเจอเองเถอะ.. ที่น่ากลัวน่ะ ไม่ใช่ผีหรอก แต่น่ากลัวคนที่คุยกับผีทนไม่ไหวจะไปเตะมันมากกว่า จากสถิติที่น้งอเรนสำรวจได้ 98% ของผีที่ชอบสิงคน มันชอบกวนบาทาแบบนี้กันหมดทุกตัวเลย
คุณอาหงุดหงิดค่ะ บอกให้ไปดีๆ อยากได้ไก่ก็เอาไก่ให้ทานแล้วยังจะไม่ยอมไป เป็นอย่างนั้นคุณอาเก๊าะเลย...
“มึงไม่ไปใช่ไหม!” ชี้หน้าผีบ้าตัวนั้น เจ้าผีก็ลอยหน้าลอยตาตอบ
“กูไม่ไป” (มันลอยหน้าลอยตาจริงๆ นะ เปล่าเห็นเอง แต่คุณอาเล่ามา^^)
“เออ ดี!! มึงไม่ไปนะ!!” คุณอาเสียงดุขู่
ทว่า คุณมีได้มีวิชาจะสามารถเชือดผีเองได้ จึงตกลงใจป่าวประกาศให้เครือญาติทราบโดยทั่วกัน คุณปู่ของเรนพอเป็นวิชา ปราบผีได้อยู่บ้างเช่นเดียวกับคุณพ่อ ทั้งสองท่านก็เลยสุมศีรษะทำอะไรกันอยู่ก็ม่ายรุ๊ แต่คุณอา 2 (คนที่เฝ้าไข้ง่ะ) ก็เดินไปที่ห้องพระ หยิบสายสิญจน์ออกมาเอาไปคล้องคอเจ้าผี ทันใดนั้น!!
ไอ้ปี๋จั๋ว!! มันดันหัวเราะคิก คิก แล้วถอดสายสิญจน์ออกเฉยเลย
กรี๊ดดดด อะไรมันจะขนาดนั้น!! ทำโชว์พาวไม่กลัวอีกนะเฟ้ย เดี๋ยวปั๊ด!!
คุณอาเห็นอย่างนั้นก็ยิ่งหงิด เลยดุมันไปว่า
“มึงถอดทำไม!”
“ก็แล้วมึงใส่ทำไมล่ะ” (บอกแล้วว่ามันกวนประสาท)
คุณอากับคุณผีทะเลาะกันอยู่สักพักคุณพ่อกับคุณปู่ก็เดินเข้ามาพร้อมน้ำมนต์ อ้อ...สุมศีรษะกันทำน้ำมนต์อยู่นั่นเอง
มาถึงก็รดๆๆ สาดๆๆ เจ้าผีนรกดันเจือกเฮี้ยน ไม่ยอมไปเสียอีกแน่ะ พอดีว่าคุณอา 3 ที่บ้านอยู่ดอนเมืองพอทราบข่าวก็ขับรถมาทันที เข้ามาเห็นยังไล่กันอยู่ไม่ยอมไป ก็ตวาดเจ้าผีเข้าให้
คุณอา 3: มึงจะไปไม่ไป!!
ดำทมิฬ: กูไม่ไป (หนอย... มันเถียง...>_<)
คุณอา 3: มึงไม่ไปใช่ไหม!!
ดำทมิฬ: กูไม่ไป
คุณอา 3: ดี!! งั้นมึงไม่ต้องไปเลยนะ ไม่ต้องไปผุดไปเกิดเลย กูจะขับรถไปที่ศาลมึงเดี๋ยวนี้แหล่ะ โค้งบางปิ้งใช่ไหม (ลืมบอกไป ที่โค้งนั้นมีศาลมันอยู่ด้วยค่ะ) กูจะเอาสายสิญจน์ไปล้อม จะเยี่ยวรดศาลมึง จะแช่งไม่ให้มึงไปผุดไปเกิด บลาๆๆๆๆ (ด่าผีไปอีกเป็นชุด)
อาละวาดสาปแช่งอีกยาว ไปๆ มาๆ สงสัยมันจะกลัวโดนเยี่ยวรดศาลจริงๆ (ทีน้ำมนต์ล่ะไม่กลัว) หรือไม่ก็หูชา ตากแอร์ไม่สบายแล้ว เพราะอยู่ดีๆ มันก็ชะแวบ หายไปเฉยเลย คุณอา 3 กำลังอาละวาดมันส์ๆ อยู่ๆ คุณย่าก็ลุกขึ้นมา
“มีอะไรกันเหรอ” คุณย่าถามตาแป๋วแบบบ๊องแบ้วเอ๋อสุดๆ ทำเอาลูกๆ อึ้งกันไปเป็นแถบ เลยตกลงพร้อมใจกันตอบไปว่า
“แม่เมื่อกี้ผีมันเข้าแม่น่ะแหล่ะ”
ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเล้ย ย่าเรา 5555
#1 By AmE on 2009-10-06 16:21