ผีเข้าคุณย่า (อีกแล้ว)

posted on 09 Oct 2009 19:12 by aquarius in Ghost

มาเล่าต่อเรือ่งผีเข้าคุณย่าดีกว่า... เล่าต่อ แต่คนละเรื่องคนละรอบกับที่เล่าไปวันก่อน 5555

   ก็บอกเลี้ยว ว่าคุณย่าถูกผีเข้าบ่อย แถมแกยังเป็นคนขี้ตกใจอีก คนเราเวลาตกใจเนี่ย เขาเรียกว่า... ยังไงดีล่ะ จิตหลุด เอ้ย... จิตตกสิเน๊าะ ก็นั่นแหล่ะ คนเราเวลาตกใจก็จิตตกง่าย พอจิตตกพวกผีพวกวิญญาณจะเข้ามาแฝงได้ง่าย เพราะงั้นเวลาไปเที่ยวลองของหรือไปไหนที่มีผีเยอะๆ ห้ามกลัวห้ามตกใจนะคะ แล้วก็ห้ามเล่นแบบเที่ยวแกล้งเพื่อนๆ ให้เขาตกใจกันไปทั่วด้วย ไม่อย่างนั้นมีคนโดนผีเข้าไม่รู้นะเออ

   เรื่องนี้เหตุเกิดตอนที่เรนยังไม่เกิด (อีกล่ะ) แต่คุณป๋าเราเกิดแล้ว แถมตอนนั้นบวชอยู่ด้วย ความจริงก็ไม่ใช่เรื่องน่ากลัวหรือมีบู๊เมามันส์อะไรแบบตาผีดำทมิฬหรอกนะงับ ทว่า... สาเหตุที่เอามาเล่าให้อ่านกันเล่นๆ ก็เพราะไอ้ผีตัวนี้มันกวนบาทาได้ยิ่งกว่าไอ้ตัวที่แล้วอีกแน่ะ

เหตุที่เกิดเรื่องขึ้นมาได้นั้นเพราะวันนั้เป็นวันดี คุณย่าหนีไปเที่ยวปากเกร็ดตั้งแต่เช้า เที่ยวๆๆ เสร็จ กลับถึงบ้านก่อนเที่ยง แล้วก็อีกล่ะ ไม่สบายอีกเลี้ยว พอมาถึงก็บอกกับลูกๆ ว่าขอไปพักก่อนนะ แล้วก็นอน... ยาว---------

   ที่ที่คุณย่านอนตรงนั้นเป็นห้องนั่งเล่น ก็นอนแบบว่าลูกๆ เดินผ่านไปผ่านมาได้นั่นแหล่ะ ท่านหลับสนิท (มั้ง) จนเวลาผ่านมาบ่ายแก่ๆ เกือบจะเย็นได้ อยู่ๆ คุณย่าก็เกิดมีอาการแปลกๆ ขึ้น

   ตื่นนอน ลุกขึ้นนั่ง แล้วเริ่มออกอาการตาขวาง หลุกหลิก ใครเดินผ่านก็จ้องตาม เท่านั้นไม่พอ จากที่ที่ตัวเองนอนก็ค่อยๆ กระดึ๊บเปลี่ยนที่ เปลี่ยนทำไม??? อ้อ... ใกล้ๆ ที่นอนตรงนั้นที่โต๊ะพระอยู่ หลบกันง่ายๆ อย่างนี้เลยนะจ๊ะ

   ท่าทางแสดงออกชัดเจนขนาดนี้คุณอาของเรน (คนเดียวกับที่เถียงกับผีตอนที่แล้ว) ก็เริ่มจับไต๋ได้ว่าข้างในร่างนี่ไม่ใช่มารดาฉันแล้ว (คุณย่าถูกผีเข้าบ่อยจนลูกๆ ชินไปตามๆ กัน^^) เห็นอย่างนั้นคุณอาจึงถามไปว่า

   “มึงเป็นใคร” เป็นคำถามเบสิคที่ไม่ว่าใครโดนผีเข้าก็ต้องถาม
   ถามไปเห็นบอกว่าทำเสียงดุด้วยนะ แต่เจ้าผีไม่ยอมกลัว ไม่ยอมบอกชื่อ ทำตาหลุกหลิกแล้วก็แล่บลิ้นแบ่ร หลอกกันซะงั้น

   “มึงมาจากไหน” ในเมื่อเจ้าผีไม่ตอบ เจ้าคนก็ต้องถามต่อไป แต่คราวนี้สงสัยผีเข้าผี มันยอมตอบ

   “กูมาจากปากเกร็ด มันเดินสะดุดกูก็ตามมาเลย”
   ที่บอกว่าเดินสะดุดก็คือคุณย่าค่ะ บอกแล้วท่านเป็นคนตกใจง่าย พอเดินสะดุดก็ตกใจ จิตตก ทุกทีคุณย่าชอบอุทานว่าคุณพระช่วย สงสัยตอนนั้นคุณพระท่านคงไม่ว่างคุณผีเลยมาช่วยแทน

   รายละเอียดการสนทนาต่อจากนี้หาได้ทราบไม่ เพราะท่านอาไม่ยอมเล่ารายละเอียดให้ฟัง บอกแค่ว่าเถียงกันไปเถียงกันมา มันก็ไม่พูดไม่ตอบ ไม่ยอมไป เห็นอย่างนั้นเลยให้เด็กในบ้านไปนิมนต์คุณพ่อของเรนซึ่งตอนนั้นบวชอยู่ที่ วัดให้มาช่วย คุณป๋า เอ้ย! หลวงป๋าตอนนั้นเป็นเกจิดังมาก วิชาเยอะ เพราะงั้นไล่ผีแค่นี่เดะๆ มาได้ตามคำขออยู่แล้น! (แม่ตัวเองนี่นา)

   หลวงป๋าพอมาถึงก็เข้าไปในห้อง ไปเจอนังผี (หรือไอ้ผีก็ไม่รู้ มันไม่บอกเพศ ต้องเป็นผีกระเทยแหงๆ) ทันทีเจ้าผีที่สิงคุณย่าเห็นหลวงป๋าปุ๊บมันก็เกิดอาการหลุกหลิกๆ (จะเหมือนหนังไทยไปหน่อยแล้ว เห็นพระแล้วกลัวทันทีเลยเนี่ย-_-) สุดท้ายก็หันมาบอกคุณอาว่า

   “เฮ้ย กูอยากย้ายห้องว่ะ”
   ก็นะคะ มันอุตส่าห์ขอร้องอย่างนั้น หลวงป๋าท่านก็ไม่ว่าอะไร ให้ใบเขียวคุณอาจับมันย้ายห้องตามคำขอ จากนั้นจึงให้คนอื่นๆ ไปเตรียมอุปกรณ์มาทำน้ำมนต์
   เจ้าผีย้ายไปอยู่ห้องข้างๆ มีคุณอาเฝ้าอยู่ ถึงอย่างนั้นมันก็ยังออกอาการกระสับกระส่ายไปตามเรื่อง สักพักก็กวักมือเรียกคุณอาไปหา

   “มึงมานี่ซิ” น่าน... มาอยู่บ้านเขาแล้วยังเรียกเจ้าของบ้านอย่างกับคนใช้อีก

   “มึงมีอะไร” คุณอาไม่ถือสาความไม่มีมารยาทของผี ลุกขึ้นเดินเข้าไปหาตามคำเรียกร้อง

   “กูปวดฉี่ว่ะ” นังผีบอก
   อุ๊ย!! ตาย! ว้าย!!!! กรี๊ดดดด!!! อะไรกันเนี่ย เกิดมาเพิ่งจะเคยพบเคยเห็น ผีปวดฉี่ได้ด้วย แต่มันอยู่ในร่างคนมันน่าจะปวดได้ล่ะมั้งนะ

   “มึงก็ไปฉี่สิวะ”
   คุณอาสวน กะไล่ให้มันไปห้องน้ำเอง แต่ห้องน้ำเนี่ย... ถ้าจะไปมันต้องเดินผ่านห้องนั่งเล่นที่หลวงป๋าท่านทำน้ำมนต์อยู่ เจ้าผีก็ทำเป็นกระซิบคุณอาว่า

   “กูไปไม่ได้ พระอยู่”
เวง กลัวพระแล้วทำไมไม่รีบๆ ออกไปหว่า มาสิงอยู่ทำไมเนี่ย คุณอาฟังอย่างนั้น ขำในใจเล็กๆ แล้วก็เดินไปหยิบกระโถน ไม่ได้มีน้ำใจอะไรนะคะ คุณอาแค่ขี้เกียจทำความสะอาดเกิดนังผีมันราดขึ้นมา กรรม... ถ้าเกิดผีมันเป็นผีฉี่ราดนี่คงอุบาทว์จิตดีพิลึก -"-

“เอ้า!! งั้นมึงฉี่ในนี้”
โยนกระโถนให้เจ้าผี ไอ้ผีทุเรศก็รับกระโถนไปฉี่จ๊อกๆ เสร็จภารกิจแล้วก็เรียกคุณอาไปอีกครั้ง กระแดะทำท่าเป็นกระซิบบอกกับคุณอาว่า

“มึงไปเอาน้ำมนต์ห้องนู้นมาซิ ที่มันกำลังทำอยู่นั่นน่ะ”
เฮ้ย... จะเอาไปทำไมเนี่ย น้ำมนต์ยังทำไม่เสร็จย่ะ แถมมีหน้ามาเรียกพ่อคนอื่นเขาว่ามันอีก ไอ้ผีไร้ความสุภาพ

“มึงจะเอาน้ำมนต์มาทำไมวะ” คาดว่าคุณอาคงแอบคันบาทาอยู่เหมือนกันถึงได้ถามเจ้าผีกลับไป แล้วน้า~ มันยังทำท่าอย่างกระซิบกระซาบว่านี่ความลับนะ แล้วตอบออกมา

“กูจะเอามาล้างก้น” ดูมัน... กวนประสาทไหมล่ะนั่น (น่าตบกว่าตัวที่แล้วจริงๆ ใช่ม๊ะ)

ทันทีที่เจ้าผีพูดอย่างนั้นคุณอาก็เดินมาหาหลวงป๋าในอีกห้อง น้ำมนต์ทำเสร็จพอดี คุณอาก็ฟ้องป๋าก่อนเลย หลวงป๋าได้ยินดังนั้นก็ถือน้ำมนต์จ้ำอ้าวมา

“มึงจะเอาน้ำมนต์ล้างก้นใช่ไหม มานี่ กูล้างให้” ว่าอย่างนั้นแล้วก็เอาน้ำมนต์สาดผีโครม (โห... หลวงป๋าเรา เท่ห์ซะไม่เมี๊ยะ)

ไอ้เจ้าผีนึกว่าจะแน่ เห็นบอกให้เอาน้ำมนต์มาล้างก้น พอหลวงป๋าสาดน้ำมนต์ใส่ดันร้องกรี๊ดซะลั่นบ้าน ฝ่ายหลวงป๋าสาดน้ำมนต์เสร็จก็สวดๆๆๆ ไล่ๆๆๆๆ สลับกับสดน้ำมนต์ไปอีก เจ้าผีก็กรี๊ดๆๆๆ ได้สักพักคาดว่าก้นผีคงสะอาดดีแล้ว หลวงป๋ายังสวดไล่ไม่ทันหายมันส์เจ้าผีก็ออกไปซะเฉย

โธ่... ไล่ง่ายขนาดนี้แล้วยังซ่า ไม่แน่จริงนี่ฟ่า<<<ฟามจริงมันออกไปง่ายๆ ก็ดีแล้วล่ะนะ