ประสบการณ์สยองเฉียดตาย!![ภาคต่อของอดีต]
posted on 15 Oct 2009 02:01 by aquarius
กรี๊ดด ลืมอัพบล็อก!! ลืมอัพตอนต่อ ยุ่งมากๆ วันนี้อยู่ศูนย์ทั้งวัน กลับมางานรุม... ลืมหนิด
แหง่ะ ไม่มีเวลาพล่ามแระ ต่อจากตอนเมื่อวันก่อนเลยนะคะ^^
หลังจากพบว่าฮอร์โมนตัวนี้ผิดปกติหมอก็เช็คอยู่ถึง 3 ครั้งด้วยกัน
แล้วก็เช็คด้วยว่ามีฮอร์โมนตัวอื่นผิดปกติอีกไหม ปรากฏว่าไม่มี ซึ่งคุณหมอ
(สาวสวยน่ารักมาก) ก็บอกว่า เรนไม่ได้เป็นโรคที่ตรงไปตรงมา หมอเลยหาสาเหตุไม่เจอสักที (ตูก็ว่ตูไม่ใช่พวกอ้อมค้อมนี่หว่า แต่กระทั่งจะป่วยนี่ยังไม่รู้ป่วยแบตรงไปตรงมาเลยนะเนี่ย
)
ทีนี้ด้วยความสงสัย
เออ… เรานี่มันเป็นโรคอะไรก็ไม่รู้ ช่างซัก ช่างสงสัยซะเรื่อย
ตอนเรียนในห้องเรียน ซักๆๆ ซะจนอาจารย์เขม่น หาว่าลองของ
ก็คนมันสงสัยอ๊าาาา >_
คือแบบ... เรนไปถามจี้หมอเค้าไงว่าทำฮอร์โมนถึงลดลง อยู่ดีๆ ก็ลดลงเองได้ด้วยเหรอ หมอก็ตอบมาว่างี้...
ปกติแล้วถ้าแค่ฮอร์โมนในส่วนต่อมหมวกไตไม่ทำงาน ก็น่าจะมีสามเหตุมาจากต่อมหมวกไตเอง ซึ่งคนไข้เหล่านี้มักจะมีอาการ
1. ทานเค็ม
2. มือเป็นจุด
3. ผิวคล้ำขึ้น (กรณีข้าพเจ้ามันคล้ำมาตั้งแต่เกิดง่ะ ^^) <<< อยากจะบอกว่าตัวดำเลยนั่นแหล่ะ ฮึ่ม!
ซึ่งเรามิได้มีอาการหรือพฤติกรรมเยี่ยงนั้นเลยแม้แต่น้อย หมอเลยคาดว่าสาเหตุอาจมาจากฮอร์โมนต่อมใต้สมองทำงานผิดปกติก็เป็นได้ (แต่ยังไม่รู้ว่าทำไมถึงทำงานผิดปกติ) เก๊าะเลย...
โดนส่งไปเข้าโลง…. คือทำ MRI Scan สมอง
มันจะเป็นอุโมงที่เข้าไปแล้วแคบมากกระดิกตัวไม่ได้เลย
ดูประหนึ่งโลงศพอย่างไรอย่างนั้น เราเห็นดังนั้นก็คว้าหมับไว้เป็นโอกาส
ไหนๆ ก็เข้ามาในที่เสมือนซึ่งโลงศพแล้ว... เก๊าะเลย...
ฉวยโอกาสทำมรณานุสติเสียเลย ^^ (เล่นง่ายดีนี่ฟ่า) // (มีภูมิต้านทาน เมื่อหลายภพชาติก่อนก็เคยโดนจับขังในโลงศพเลยไม่ค่อยกลัวเ่ท่าไหร่ 55555)
พอ Scan สมองออกมาก็ปรากฏไม่พบว่ามีอะไรผิดปกติที่ต่อมใต้สมองอีก
หมอก็เลย... ถามว่าเรนเป็นพวกนอนกลางวันตื่นกลางคืนใช่ไหม
ดิฉันจึงตอบตามความจริงว่า ‘ใช่’
หมอก็เลยบอกว่าเป็นไปได้เพราะฮอร์โมนตัวนี้จะหลั่งออกมาในตอนเช้าซึ่งเช้าของหมอนั้นเป็นกลางคืนของเรา
คุณหมอน่ารักก็เลยสั่งยาอีกตัวมาจาก รพ. รามา
เอามาทำเทสต์เกี่ยวกับโฮอร์โมนตัวนี้โดยการฉีดกระตุ้นเข้าไป
หากเกิดความผิดปกติที่ตัวฮอร์โมนเองรู้สึกว่ายาจะสามารถกระตู้นให้สูงขึ้น
ได้ในช่วงเทสต์ ทว่า…
ผลก็ปรากฏออกมาว่า...ยังต่ำเหมือเดิมคับทั่น -.-
คือคนปกติที่ถูกกระตุ้นด้วยยาตัวนี้ (ตามที่หมอว่าอ่ะนะ) ระดับฮอร์โมนจะขึ้นไปถึง 18 แต่ของเราพุ่งขึ้นมาได้แค่ 4 (ที่เช็คได้ว่าต่ำครั้งแรกคือ 1.6 ซึ่งถ้าเป็นคนปกติทั่วไปจะเท่ากับระดับ 5) /// <<<แล้วกรูไม่ปกติตรงหน๊ายยยย นอกจากหน้าตาดีกับฉลาดเกินปกติแล้วก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรผิดมนุษย์ต่างจากคนปกติเลยนี่น่า!!
เมื่อหาสาเหตุไม่เจอคุณหมอจึงเอาฟิลม์ MRI ไปให้ รุ่นพี่ที่รพ. รามาดู ก็ปรากฏว่า...
อาจารย์หมอ / รุ่นพี่หมอ บอกมาว่า...
ยังบอกว่าปกติซะทีเดียวก็ไม่ได้ เพราะขนาดของต่อมใต้สมองในฟิล์มถ้าสังเกตดีจะใหญ่กว่าของคนอื่นกะติ๊ดหนึ่ง ( หมอบอกติ๊ดเดียวจินๆ แทบจะสังเกตไม่เห็น ไอ้เราก็ไม่เคยเห็นของคนอื่นซะด้วยเลยไม่รู้ว่ามันติ๊ดแค่ไหน)
/// ตรงนี้เล่าเพิ่มนิด ฉบับเดิมเขียนไม่ละเอียด \\\
คือหมอเขาหาโรคเท่าไหร่ๆ ก็หาไม่เจอ
พอผลออกมามีก้อนบวมฉึ่งอยู่ที่ต่อมใต้สมอง หมอก็ตกอกตกใจ
พยายามบอกเราว่ามันคงไม่ใช่เนื้องอกในสมองหรอกค่ะ (ซึ่งเราก็คิดว่ามันไม่ใช่อยู่แล้วล่ะค่ะหมอ//ระบบเลือดเราอาจจะชั่วเล็กน้อยแต่หนูไม่มีพันธุกรรมมะเร็งเลยน้า) ที
นี้เครื่องสแกนของวิชัยยุทธมันรุ่นเก่า เค้าก็เลย...
สรุปว่าเดือนหน้าต้องไปเจาะเลือดเช็คระดับฮอร์โมนอีกรอบถ้ายังผิดปกติอยู่
ต้องไป Scan สมองใหม่ แต่ใช้เครื่องของ รพ. รามาซึ่งเป็นรุ่นอัปเดทกว่า
ราคาก็อัพกว่าด้วย ตั้ง 8.000 แน่ะ แง๊ ฮือออ T_T
อ้อ อ้อ อ้อ สำคัญมาก...
สาเหตุที่ว่าระดับฮอร์โมนต่ำก็แค่จะทำให้หมดแรง
แต่วันนั้นกลับน็อคไปแล้วหายใจไม่ออกด้วยมันอยู่ตรงนี้จ้ะ
ทุกคนจำไว้แล้วอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะจ๊ะ ////ความสามารถเฉพาะบุคคล ห้ามลอกเลียนแบบโดยเด็ดขาด\\\
ค่ำคืนหนึ่ง... เราทำงานท๊างงงงคืน โดยไม่ได้นอนเลย ไม่ได้ทานข้าวด้วย
พอเช้าก็ออกไปทำธุระข้างนอก ไม่มีเวลาทานข้าว กว่าจะกลับก็ 4-5 โมงเย็น
ทั้งคืน+ทั้งวัน ได้ทานข้าวไปตอน 4 - 5 โมงเย็นอ่ะแหล่ะ
ก็เลยน็อคเอาท์เลยไง อย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างเด็ดๆ เลยนะจ๊ะ
ถ้ายังไม่อยากซี้ม่องอ่ะนะ ^^
ตอนนี้หมอขอร้องไว้ว่า...
1. นอน 4 ทุ่ม ( ฮือ...มันไม่ง่วงอ่าาาา ทำไม่ได้อ่ะค่ะหมอ T_T)
2. เลิกทำงาน (เดี๋
ยะๆๆ เลิกทำงานแล้วเค้าจะเอาอะไรกินเล่า หมอเลี้ยงเค้าเปล่าล่ะ
<บอกหมอไปแล้วล่ะ แต่หมอบอกให้ไปเป็นลูกสาวหมอก่อน
เลยถามว่าลูกชายหมอหล่อเปล่า หมอบอกหล่อแต่อายุ 17 แหม...ผิดวัยไปหน่อย
หนูอายุ 18 ชอบคนอายุมากกว่าติ๊ดนึ่ง ^^) // แต่ตอนนี้สเป็คเปลี่ยนแล้ว ชอบทั่นมุคุคนเดียวเท่าน๊านนน โฮะๆๆๆๆ
พอปฏิเสธข้อ 2 ไปหมอเลยบอกว่า... ช่วยลดงานลงหน่อยก็ยังดี...
เฮ่อ...อันนี้ไม่อยากลดมันก็ต้องอ่ะแหล่ะหมอขา... ทำได้เดี๋ยวเดียวหมดแรงอีกแย้ว... มันก็ต้องลดไปเองโดยธรรมชาติ อ่า...นะ -.-
เมื่อวานหมอนัด ถามว่ายังทำงานอยู่หรือเปล่า เรนก็แห่ะๆ หมอเลยบอกว่าหรือแอบทำ โฮะๆๆ จินๆ ด้วยค่ะหมอ แอบเอาเข้าไปทำในห้องด้วยล่ะ (แต่ไม่ได้บอกหมอ) ก็ม๊านนนนนอนไม่หลับแล้วจะเสียเวลาทำไมเล่า ทำงานดีกว่า ^_______^'
บอกหมอด้วยว่าไม่สบายเป็นไข้หวัด ( 2-3 วันก่อนไข้ขึ้นตั้ง 40 กว่าองศาแน่ะ) //(อ้อ...ไอ้ช่วงนี้เองเรอะที่เราจำได้ว่าไข้ขึ้น 40 กว่าองศา เล่นซะตูเพ้อเลย
) หมอ
ก็เลยบอกว่าเวลาเป็นหวัดแล้วจะนอนไม่ค่อยหลับอย่าคิดมาก
โดนหมอสะกดจิตมาอย่างนั้น... เมื่อคืน... เข้านอน ตี 3 เลยโน่น...
ล่อไปหลับเอา 6 โมงเช้าเลยเจ้าค่ะ เฮ่อ...หมอนะหมอ ^^
แต่ก็เห็นความแตกต่างเลยระหว่าง รพ. เอกชนกับรัฐบาล
ถ้าตอนนั้นคุณพี่สาวไม่รีบบอกให้ย้าย รพ. ป่านนี้เรนขึ้นเมรุไปแล้วแหงมๆ
ขนาดเราไม่ใช่สิทธิ์ 30฿ นะเนี่ย ยังทำกับเราซะขนาด... เฮ่อ...
ฉุกเฉินเข้า รพ. เอกชนที่หมอเก่งๆ ก่อนเลยดีกว่า ไปให้หมอใช้หนี้ที่ รพ.
รัฐรักษาได้ตายแหง๋แก๋แน่ -.-
PS.สุดท้าย ท้ายสุด เรนบอกเค้าว่าทานมังสะวิรัติ ทาง รพ.
ก็จัดทำให้อย่างดีทุกมื้อเลย เป็นมังสะวิรัติแต่ครบ 5 หมู่
(ไม่สักแต่มีผักก็เอามาผัดให้ทาน) มีเนื้อเกษตรให้ด้วย
ทำสเต็กเจให้เรนทานก็ได้ด้วย แถมอร่อยเจ๋งสุดๆ ไปเลยล่ะ ฮุ ฮุ ฮุ
/// เพิ่มเติมจ้ะ \\\
เกี่ยวกับที่ฮอร์โมนลด ถามหมอแล้วว่าเกี่ยวกับความเครียดหรือเปล่า
หมอบอกว่าไม่เกี่ยว
ความเครียดอาจทำให้ฮอร์โมนลดต่ำลงได้แต่จะไม่สามารถทำให้ฮอร์โมนลดต่ำลงได้
ขนาดนี้ กลับกันคือฮอร์โมนลดต่ำจะมีผลกระทบต่ออารมณ์เสียอีก สรุปคือ...
มันเป็นเรื่องว่าต่อมใต้สมองมันอักเสบจ้ะ (แค่อักเสบ ป่าวเป็น มะเร็ง มะโรง มะเส็ง) ก็เลยทำให้ปวดหัว เลือดกำเดาไหล ทำให้ฮอร์โมนมันหลั่งออกมาผิดปกติด้วย แต่ตอนนี้ ณ ปัจจุบัน รักหายเป็นที่เรียบร้อยแล้วจ้า!!
เห็นมะๆ พฤติกรรมอันตราย เป็นความสามารถ (ในการฆ่าตัวตาย) แบบเฉพาะตัว ไม่สมควรลอกเลียนแบบจริงๆ
ตอนยังมีแรงอ่ะนะ เรามักจะคิดว่า อีกนิดเดียวๆ ยังไหวๆ ไม่ได้ง่วงนี่
นอนเสียเวลา <<<ไอ้นอนเสียเวลานี่ดิฉันประจำเลยค่ะ
แล้วก็ทำอะไรแบบเนี้ย สุดท้ายมันก็โทรม ที่ป่วยคราวนั้น
เหมือนกับแค่ต่อมใต้สมองอักเสบ ไม่ได้หนักหนา
แต่หมอก็บอกว่าถึงหมอช้ากว่านี้อีกนิดเดียว
ได้หมดแรงกระทั่งแรงหายใจก็สิ้นสุด ถึงตายได้แน่นอน
ทว่า… มันเข็ดซะเมื่อไหร่เล่า!! ตอนนี้ก็ยังคงนิสัยเดิม
ทำงานไม่หลับไม่นอน แต่ตอนนี้จะดีอยู่อย่าง คืออดนอนได้ไม่เกิน 2 วัน
(วันเดี๋ยวก็เริ่มเดี้ยงแล้ว) ถ้ามากกว่านั้นจะเริ่มปวดหัว ปวดๆๆๆ
มากๆๆๆๆ จนทำอะไรไม่ได้ แล้วก็ต้องนอนพักไปในที่สุด (ว่ากันตรงๆ
เรามันดันเป็นพวกชอบทำงาน ก็เลยเป็นแบบเนี้ย ชีวิต-“-)
บทสรุป...
และ
แล้ว... วันเวลาผ่านมาหลายปี (ที่เล่าไปบอกแล้วว่าของเก่า) ณ
ปัจจุบันนี้ถามว่าแก้นิสัยไม่ยอมหลับยอมนอนได้หรือไม่....
แหม...ถึงจะนอนตอน 6 โมงเช้าแต่อย่างน้อยเค้าก็นอนล่ะน่า 555555
น่ากลัวอยู่เหมือนกันนะเนี่ย ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
#1 By Rand Kung on 2009-10-15 02:26