Extraordinary Zone

จากชื่อเรื่อง...(ที่หาความน่ากลัวได้มีไม่) ต้องบอกก่อนว่าเป็นเรื่องผีล่ะจ้า ทว่า... ก็ยังเป้ฯเรื่องผีที่หาความน่ากลัวได้มีไม่เช่นเดิม 55555
ตะว่าเป็นเรื่องจริงนะ คุณป๋าเราเจอมาเองกับตั๊วกับตัวเมื่อครั้งยังเด็ก (ถึงได้ไม่น่ากลัวไง) ไหนๆ มันก็แทบจะกลายเป็นบล็อกผีสิง (สีหวานแหว๋ว) ไปแล้ว ก็เอามาเล่าให้อ่านกันเล่นๆ แบบไม่น่ากลัวก็แล้วกันนิ   

    เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อครั้งกระโน้นนนน.....สมัยคุณป๋าอายุ 6-7 ขวบโ่นแน่ะ  คุณป๋าเล่าให้ฟังว่าตอนนั้นไปเที่ยวงานศพ  (งานศพเที่ยวได้ สมัยก่อนศพคนรวยๆ เขาจัดแบบว่ามโหฬาร มีมหรสพ หนังกลางแปลง พรึ่บ!) ทีนี้บ้านนี้เขารวยไงคะ เลยจัดงานศพซะเริ่ด (ไม่น่าเชื่อว่าจะดีใจที่คนตายกันได้ขนาดนี้^.^)  ท้ายงานมีจุดดอกไม้ไฟฉลองกันด้วย (คงดีใจที่ได้มรดก)

    คุณป๋าเดะๆ วัยกระเต๊าะ  เห็นมีจุดดอกไม้ไฟก็วิ่งไปดูกัน  ระหว่างที่ดูคุณป๋าเล่าว่าเห็นมีผู้หญิง ลอยอยู่แถวๆ ต้นไม้สูง  พอดอกไม้ไฟพุ่งขึ้นไปพี่แกก็หยิบดอกไม้ไฟมาทัดหูเล่นซะงั้น  (เดี๋ยวก็ลวกหน้าพองหรอก~)  คุณป๋าก็ยืนเอ๋อดู เห็นว่าผู้หญิงคนนี้หยิบดอกไม้ไฟมาทัดหูแล้วทัดหูอีก หยิบมาเล่นตั้งหลายดอก  ก็ประหลาดใจว่าทำไมถึงคว้าดอกไม้ไฟมาทัดหูเล่นได้  จึงหันไปบอกคุณย่า (คือคุณแม่ของคุณป๋า เป็นคุณย่าของคุณน้องเรน) ที่ยืนอยู่ข้างให้ดูผู้หญิงคนนั้น  คุณย่าทราบความเข้าท่านก็...
    หน้าตาเฉยมากเลยค่ะ  บอกกับคุณป๋ามาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าธรรมดาๆ สุดๆ ว่า

    “วันหลังอย่าไปมองมัน”

    จบข่าว....

แค่เนี้ยแหล่ะ ไม่มีคำอธิบายห้อยท้ายอะไรใดๆ ทั้งสิ้น  คุณป๋าก็เออ ไม่ให้มองไม่มองก็ได้ เท่านั้นเรื่องก็จบไป
    วันเวลาผ่านมา....... ล่วงเลยนับสิบปี (หลายสิบปี) คุณป๋าได้มีเวลา ย้อนคิดไปถึงอดีตเมื่อครั้งยังเด็ก  เสร็จแล้วจึงมาเอะใจคิดได้ว่า 

เอ๊ะ... ที่เห็นตอนนั้นมันเป็นผีนี่หว่า??