Extraordinary Zone

คำเตือน: เรื่องเล่าต่อไปนี้ประกอบด้วยความเวอร์และชวนเหลื่อเชื่อ (ไม่ได้ชวนเชื่อ แค่ชวนให้เหลือเชื่อเท่านั้น) อยากมากมาย โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านเด้อ

เอาเรื่องเก่ามาเล่าใหม่ เรื่องนี้เป็นเรื่องเก่า เจอเองมาหลายปีแล้ว เจอตอนที่ยังโดนคุณไสย์อยู่เลย แต่ตอนนั้นไม่รู้ตัวว่าโดนคุยไสย์ เลยไม่รู้ว่าผีอาม่าเนี่ย.... จริงๆ แล้วมีคนส่งมาให้ฆ่าเรา (แต่ฆ่าไม่สำเร็จ เพราะหนังเหนียวมาก 555555)

ตอนนั้นเป็นช่วงตอนที่อุบัติเหตุตกตึกตุบลงมา เนื่งอจากที่นั่งมีดีๆ ไม่นั่ง ไปนั่งบยหลังคา แล้วก็แบบว่า.... ร่วงลงดีงตุ่บ ส่งผลให้เอ็นขอเกือบฉีก (ตอนนี้อากาศเย็นก็เริ่มเจ็บเอ็นอีกล่ะ-"-) ข้อศอกขวาหัก (ประมาณว่าข้าพเจ้าเหมือนจะแขนหักบ่อยมากเลยในชีวิต ) แล้วก็สติติ๊งต๊อง...เอ๊ะ!! ไม่ใช่แฮะ เรื่องต๊องนี่รู้สึกจะเป็นมาแต่กำเนิด 55555

ตอนนั้นเข้า รพ. ค่ะ (แหงล่ะ ตกตึกมาเชียวนะ!!) เอ็นขาเกือบฉีก ตอนนั้นเดินไม่ได้ด้วย (แต่เหมือนจะคลานได้ ถ้าจำไม่ผิด 5555) ต้องทำกายภาพบำบัด แล้วเหตุมันก็เกิดในห้องกายภาพบำบัดนี่แหล่ะ (กายภาพบำบัดหลายครั้ง แล้วก็เจอผีในห้งอกายภาพบำบัดทุกรอบเลย )

ห้องนี้ตอนเข้าไปกายครั้งแรกก็เจอผีนะ มาเขย่าเตียง ดึงหมอน แต่เราไม่สนใจ นอนต่อ (ก็มันไม่น่ากลัวนี่ ออกแนวน่ารำคาญ คนจะนอนมาดึงหมอน) วิธีกายภาพก็แค่กระตุ้นไฟฟ้่าที่เอ็นขา เรานอนเฉยๆ ให้ไฟฟ้ากระตุ้นเป็นชั่วโมงมันแบบว่า... น่าเบื่อมาก

แต่เหตุที่เกิดนี่เกิดตอนกายภาพครั้งสุดท้ายในห้องกายภาพนี่แหล่ะ หมอกายภาพก็จัดการเอาไฟฟ้ามาช็อต เอ้ย! มากระตุ้นพอจัดนู่นการนี่เสร็จคุณหมอก็เผ่นแน่บ ทิ้งให้เราเฝ้าห้องไว้คนเดียวเฉยเลย ซึ่งเราก็นอนว่าง....มากมายสุดๆ ก็ตั้งใจว่านะนอนหลับอ่ะนะ เพราะระหว่างรอไฟฟ้ากระตุ้นนี่จะนานมาก แต่หลังจากที่คุณหมอออกไปได้เพียงไม่ถึง 5- นาที----

    ร่างทั้งร่างอยู่ๆ กลับแข็งทื่อขยับขึ้นมาไม่ได้เสียเฉยๆ … ‘ผีอำนี่หว่า’ คิดอยู่ในใจนะ  อะไรกันหว่า ห้องนี้อีกแล้ว คราวที่แล้วพี่ก็มุขแผ่นดินไหว (เจอผีเขย่าเตียง) มาคราวนี้มุขจุดเยือกแข็งแฮะ

ก็ไม่สนใจอะไร (แบบว่าชิน) นอนภาวนาพุทโธทำสมาธิไปตามเรื่องตามราว เพราะขยับไม่ได้ก็ไม่เป็นปัญหา ทำสมาธิไม่ต้องขยับอยู่แล้ว เราก็แค่ภาวนาของเราไปเท่านั้น และขณะที่ภาวนาอยู่นั่นเอง…

   อุบัติหญิงชาวจีนร่างท้วมในชุดสีแดงแบบจีนเต็มยศ ผมหงอกขาวเกล้าเป็นมวยไว้ที่ด้านหลัง เดินออกมาจากผนังห้องทางปลายเท้าของข้าพเจ้า.....

    ง่า....เพิ่งเคยเจอผีหลอกแบบตั้งอกตั้งใจหลอกแบบนี้แฮะ ไอ้เราก้มองตามผีอ่ะนะ ตอนนั้นโดนอำ ขยับไม่ได้อยู่แล้ว ก็แค่มองตาม แต่อาม่าไม่เดินออกมาเปล่าๆ ปรี่ๆ แกเล่นเดินผ่านข้ามลำตัวของเราแล้วไปหยุดนั่งลงบนเก้าอี้นวมที่มีล้อหมุนได้ของคุณหมอ

พอเห็นว่าอยู่ๆ แกก็ปรากฏตัวมาแบบเจตนาให้หลอน ด้วยความสงสัยก็เลยส่งคำถามไปอย่างสุภาพว่า

    “ มาทำอะไรเหรอคะ ”
เอ....เราก็ว่าเรามารยาทดีนะหว่า ถึงอีกฝ่ายเป็นผีแต่ก็ไม่มีเหตุผลให้พูดจ่าไม่ดีด้วย ก็ถามแกไปดีๆ ที่ไหนได้ แกดันเสียงแข็งตอบมาเลยนะว่า

   “ กูเกลียดมึง ”

    จะหว๋ายยยยยย 0_0!! หลอนง่ะอาม่า อยู่ๆ ก็เดินออกมาจากกำแพงแล้วก้มาพูดอย่างเงี้ย... แถมมาเกลียดเอาอะไรกับหนูล่ะคะ เคยไปทำอะไรไว้ให้แต่ชาติปางไหนเหรอ  ตอนนั้นโง่อยู่ ไม่รู้แกมีคนใช้แกมาเชือดเรา ก็สงสัยไง ก็ถามแกนะว่าทำไมถึงอยู่ๆ มาเกลียดเราล่ะ  แต่ม่าแกไม่ยอมตอบ แถมลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินมาหาเรนทำท่าว่าจะมาทำอันตรายเราอีก
เอาล่ะสิงวดนี้ จะขู่ว่ามีประคำก็ไม่ได้เพราะไม่ได้ใส่ประคำ (พี่สาวโดนคุณผีตามค่ะ เลยให้ยืมติดตัวไว้ ช่วงนั้นเราจะพกประคำตลอดเพราะอยู่ รพ. ว่างๆ ไม่มีอะไรทำก็สวดมนต์)เป็นงั้นพยายามจะกดออดเรียกพยาบาล (เค้ามีออดให้กดเวลาฉุกเฉินอ่ะ)  เราครอบครอบกำออดเอาไว้ในมืออยู่แล้ว ก็ว่าจะกดแต่... ดันติดปัญหาแค่ว่ามันกะดุกกะดิกไม่ได้อ่ะเด้ (แล้วจะกดยังงายฟร้าาา!!! >_<!)

    เรากดออดไม่ได้ ระหว่างกำลังคิดวิธีแก้สถานการณ์ (ความจริงคือถึงคาถาไล่ผี 5555) อยู่ๆ อาม่าแกก็เดินเข้ามาหาเราทางด้านขวานะคะ ก็ข้างที่เป็นอัมพาตชั่วขณะพอดี (เอ็นขาขวาเกือบฉีก แขนขวาหัก สันนิษบานได้ว่าตอนตกตึกนี่ลงด้านขวาแน่ๆ) แต่แม้กระนั้น...
หึ หึ หึ ถึงอาม่าจะเป็นผีก็ตามแต่ก็ยังรู้จักคนไม่เจียมสังขารน้อยไป (กล้าจะคุยนะตู) ก็พยายามจะยกแขนขึ้นสู้กับแก (ทั้งที่แขนหักแถมโดนอำไม่มีปัญญาจะยก) ที่ไหนได้... โอโห้!! ไม่น่าเชื่อค่ะ!! ไสยศาสตร์มีจริง ไม่เชื่ออย่าลบหลู่
แขนข้างนั้น… ข้างที่หักขยับไม่ได้นั่นแหล่ะ ไม่น่าเชื่อ มันยกขึ้นด้วย!!! 9vนนั้นก็งงนะ มันยกขึ้นได้ยังไงหว่า (ลืมไปว่าตัวเองแขนหักอยู่ 5555)  แต่ไหนๆ มันก็ยกได้ล่ะฟะ เราก็เลย.... เอาล่ะวะ มันอำตูไม่ได้แล้ว จงฉวยโอกาสรีบขยับซะ ก็กดออดไปซะสามทีเรียกหมอเข้ามาในห้อง แต่เอ… แปลกแฮะ ไหงออดไม่ยักกะดัง ก็มองหน้าอาม่าว่าแกทำอะไรหรือเปล่า ปรากฏว่า…

ง่า.....ประสบการณ์ต่อจากนี้ชักจะลึกลับเหลือเชื่อขึ้นทุกที โปรดใช้วิจารญาณในการอ่านด้วยนะ

พอออดไม่ดังก็สำรวจดูว่าอาม่าทำอะไรเรารึเปล่า ที่ไหนได้... อาม่าทำค่ะ!! ทำชนิดเต็มๆ เลย ถึงจะไม่เกี่ยวกับออดแต่เป็นเกี่ยวกับห้องแน่นอนของแท้แต้ๆ ไม่มีปลอม ก็ห้องอ่ะ…

    มัน มัน มัน… อยู่ดีๆ ห้องก็กลายเป็นสีแดงไปทั้งห้อง มีผ้าแพรจับชายสีแดงประดับรอบ แถมด้วยโคมไฟแบบที่เขาจะใช้กันในพิธีศพ (มั๊ง จำได้เล็กน้อยตอนดู The Eyes ไม่แน่ใจ) มีแขวนเต็มไปหมดเลย มีอยู่อันห้อยลงมาจนจะทับอกเราตายแน่ะ  ตอนนั้นไอ้เราก็ไม่รู้จะทำอย่างไร แบบนี้ไม่เคยเจอ (เห็นผีบ่อย แต่ไม่เคยเจอผีหลอกแบบนี้เลยจริงๆ) พยายามเสกคาถาไล่ผี แต่สงสัยเราจะไม่เป็นที่น่าเชื่อถือมากพอจะใช้คาถานี้ได้ เพราะผีไม่เผ่นอ๊าาาา!!! >_< เห็นทีอย่างนี้คนนี่แหล่ะต้องเผ่นก่อน เลยเอาวะ!! กดออดไปอีกสักที เท่านั้นแหล่ะ!!!

    Oh!! คาดไม่ถึงค่ะ ถึงว่าสิ กดออดแล้วออดไม่ดัง แถมแขนข้างที่เจ็บก็ยกขึ้นมาได้อีก เพิ่งมาสังเกตเห็นค่ะว่าวิญญาณกับตัวเรามันอยู่แยกกันอ่า (เรื่องจริงนะนี่ ประสบการณ์ถอดวิญญาณครั้งแรกในชีวิต )   แต่ดูสิ ถึงขั้นตัวเรากับแยกวิญญาณแล้วอาม่าก็ยังคงมีน้ำอดน้ำทนไม่ยอมไป ยอมแพ้แล้วจริงๆ ค่ะงวดนี้ เพราะอย่างน้อยก็ทราบแล้วว่าแกทำอะไรเราไม่ได้ คือถ้าทำได้แกคงทำไปนานแล้ว แอบกลัว.... ใจส่นเล็กน้อยเพราะไม่เคยถูกดึงออกมาแบบนี้ พยายามทำใจให้เป็นสมาธิหน่อย (แอบใจเต้นตึกๆๆๆ อย่างลุ้นระทึก) สวดมนต์ๆ แล้ววิญญาณมันก็เหมือนกลับเข้่าร่างไปเอง

คือจริงๆ มันไม่ได้แยกออกมามากมายอะไรอ่ะนะ แต่มันเหลื่อมๆ ออกมานิดหน่อยเอง (<<< แค่นี้ก็หลอนแล้วว้อยยยย!! >_<)

นั่นแหล่ะๆ เราก็สวดมนต์ๆ พอสวดมนต์... บทพุทธคุณอะนะคะ (คาถานี้เสกยาก็ได้ เสกน้ำมนต์ก็ดี กันผีก็ได้เหมือนกัน) สวดๆๆ สวดไปเรื่อยๆ อาม่าแกก็เผ่นแน่บหายต๋อมไปเลย (แล้วโผล่มาทำไม) และแล้ว…

พออาม่าหายไปทุกอย่างก็เข้าสู่ภาวะปกติ ห้องด้วย กลับมาเป็นเหมือนเดิมเลย เราได้ทีก็รีบกดออดเรียกหมอ (ขยับได้แล้ว) จนกระทั่งคุณหมอกลับมา... (ได้เวลาหมอกลับพอดีด้วย) เฮ้อ… สู้กับคุณผีอาม่านี่เหนื่อยจริงๆ

มาเล่าตอนนี้แล้วชักหลอนๆ เหมือนกันว่าน่ากลัวอยู่นะเนี่ย เหอ เหอ เหอ