Aquarius Princess Diary

.......เอาล่ะ!! ได้เล่าเรื่องผีสักที (มะวานมพได้อัพ ทำงานอยู่ในห้องเลยขี้เกียจออกมาเปิดคอมพ์ข้างนอก) ขอโต๊ดแฟรคลับที่ให้คอยเด้อ  ก่อนหน้่านี้อัพเป็น File เสียง  เห็นบอกกันว่าโหลดนานมาก (ก็ขี้เกียจพิมพ์นี่ ฮือออ ) รอบนี้มาเป็น Text แล้วเค่อะ เชิญอ่านให้สะใจ แต่ไม่รับประกันฟามน่ากัวนะ บอกแย้ว... ตูไม่กลัวผีนี่ ทำไงได้ ฮือออออ

นางไม้ในห้องนอน

    เหะ เหะ ขอบริจาคเรื่องผีจากเด็จแม่มาเพียบ เรื่องผีที่เชียงรายอันนี้มีหลายเรื่อง ขออะเด็จอแม่มั่ง เจอเองมั่งคละเคล้ากันไป ก็มีเรื่องน่ารักๆ ตั้งเยอะ (แน่ใจนะว่าจะเล่าเรื่องผี^^)  เหตุเกิด I บ้านที่เชียงราย ซึ่งก็คือบ้านเกิดของอะเด็จแม่นั่นเอง
บ้านหลังนี้มีความขลังในตัวของมันเองอันเนื่องมาจากความเป็นต่างจังหวัดแถมยิ่งในสมัยยุคก่อนคุณพี่เกิด ทั้งมืด ทั้งเปลี่ยว ทั้งป่า ที่สุดแห่งศูนย์รวมของผี  แล้วบ้านคุณตา (บ้านที่คุณแม่ของคุณพี่อยู่อดีตชาติเป็นบ้านของคุณตาฮ่ะ) เป็นบ้านเรือนไทย ไม้สักทั้งหลังหาดูได้ยาก เย้ เย้ (แต่ตอนนี้รื้อไปซะแระ เซ็ง -_-) บ้านหลังนี้คุณตาสร้างเอง ที่จำได้ (ยังไม่เกิดเลย) รู้สึกว่าคุณตาก็จะไม่ได้ไปเอาไม้ฝาโลงใครมาต่อบ้านอ่ะนะ  แต่ไหงมันถึงเป็นศูนย์รวมแห่งความหลอนไปได้ก็ม่ายรุ๊

    อ่ะ... เล่าเรื่องแม่ย่านางไม้ก่อน  ที่บ้านหลังนั้น ในห้องของคุณตาจะมีเสาอยู่ต้นหนึ่งใหญ่มาก เสาต้นนี้เห็นว่าตกน้ำมันอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ  จนกระทั่งวันหนึ่ง คุณน้าของุณพี่ก็จะรื้อบ้านหลังนี้ทิ้ง  คือจะปลูกบ้านใหม่ทับแทนที่บ้านเดิม เป็นบ้านยุคใหม่อ่ะนะคะ (ชอบของเดิมมากกว่าอีกY_Y) ก็จะใช้ไม้ที่รื้อออกมาจากบ้านเดิมนั่นแหล่ะค่ะ ทำเป็นโครงของบ้าน  อันเนื่องมาจากโครงไม้เดิมบอกแล้วว่าเป็นไม้สัก แข็งแรงทนทานนานนับปี  สภาพก็เลยยังดีอยู่  และพอตกลงว่ารื้อบ้านเท่านั้นแหล่ะ…
    เหอ เหอ เหอ เสาตกน้ำมันในห้องนอนของคุณตาก็เริ่มอาละวาดขึ้นมาโดนอัตโนมัติ  กลางค่ำกลางคืนนี่นอนไม่ได้กันเลย มีผู้หญิงมาดึงขาดึงแขน บอกว่าอย่ารื้อบ้านๆ เป็นอย่างนี้ทุกคืนจนจะบ้า
แต่พอเกิดอาการก็หาได้มีผู้ใดหวาดกลัวไม่ คือคุณตาก็รู้อยู่แล้วว่าเป็นนางไม้ เพราะตั้งแต่เสาต้นนี้ตกน้ำมันก็เอะมาตั้งแต่แรกแล้วว่าน่าจะมีนางไม้อยู่ แต่ทั้งฝ่ายมนุษย์ทั้งฝ่ายนางไม้ต่างไม่มีใครรุกรานใครคุณตาท่านเลยเฉยๆ อยากอยู่ก็อยู่ เพราะรู้ว่าแม่ย่าท่านก็มาปกป้องคุ้มครองบ้านให้ ประมาณนั้น
    แต่รอบนี้ไม่ใช่ รอบนี้มากวน ดึงขา ดึงแขนจนนอนไม่ได้ บางทีมีเขย่าเรือนก็มี  แล้วก็บอกแต่ว่า อย่ารื้อบ้านๆ เกิดเหตุการณ์อย่างนี้ไม่ต้องเดาสาเหตุ พี่ท่านก็บอกออกมาตรงๆ แล้วว่าเรื่องรื้อบ้าน แต่ทีนี้ก็ไม่ทราบจะทำยังไงดี เพราะบ้านเดิมก็เก่าเต็มทน คุณตาท่านเลยไปปรึกษาผู้รู้ (ที่ไม่ประสงค์ออกนาม^^)  เขาก็บอกมาว่าให้ทำพิธีอันเชิญท่านออกไปซะ  ให้ไปอยู่ที่ต้นมะขามหลังบ้าน
    แหม… ตอนนั้นอย่างงง  ผู้รู้ท่านอยู่ กทม. นะคะ บ้านคุณตาอยู่ตั้งเชียงราย แล้วก็ไม่เค้ยไม่เคยไปด้วย รู้ได้ยังไงว่าหลังบ้านมีต้นมะขาม  แต่ก็นั่นแหล่ะ มีจริงๆ  ด้วย
ตกลงก็เลยไปทำพิธีย้ายบ้านนางไม้  คือขอขมาแล้วอัญเชิญท่านไปอยู่ที่ต้นมะขามหลังบ้าน จากนั้นก็เอาผ้าสีทองผู้ไว้ด้วย  เหตุการณ์ทุกอย่างถึงได้สงบลง รื้อบ้านไปได้อย่างไม่มีปัญหา ^_^

ไม่น่ากลัวเลยล่ะซี่ 555555 บอกแล้ว การเล่าเรื่องผีให้ไม่น่ากลัวเป็นพรสวรรค์ของอิฉัน (ฮืออออ เศร้า)  ติดตาม อ่านไปเรื่อยๆ นะ เรื่อยหลอนๆ มันก็มีบ้างเหมือนกันแหล่ะน่า

นางไม้ (อีกแล้ว)

    หลังจากคุณยายเสีย (คุณยายเสียไปแล้ว เอาไปซ่อมก็ไม่ได้ ไม่มีใครซ่อมให้ เศร้า Y_Y)  คุณตาก็อยู่คนเดียว คุณพี่เลยได้ไปเชียงรายบ่อยขึ้น  เพราะคุณแม่ต้องไปอยู่เป็นเพื่อนคุณตา  ไอ้เราก็เป็นปรพเภทเห็นผีใช่ม๊า ไปถึงก็เจอ ทักคุยกันทุกรอบเลย  แม่ย่าเนี่ย… เหมือนว่าพอมีคนเห็นมีคนคุยด้วยได้ก็ร่าเริงใหญ่เลย จากต้นมะขามหลังบ้านท่านเลยขึ้นมาเดินตรวจตราบนเรือนบ่อยๆ
ในบ้านจะมีห้องชั้นสองที่อยู่ใกล้ๆ กับต้นมะขามของแม่ย่า  ห้องนั้นอย่างแรง ไม่ใช่ใครเข้าไปก็นอนได้นะคะ  แม่ย่าท่านไม่ยอม มีการสกรีนคนให้เสร็จ ใครที่ท่านไม่ค่อยชอบ เข้าไปนอนจะพบกับเหตุการณ์อันหลากหลาย เป็นต้นว่ามีคนมาตบ ทั้งๆ ที่นอนอยู่คนเดียว  บางทีก็มีเสียงทุบประตู ปึงๆๆๆ อย่างกับเกิดเหตุด่วนเหตุร้ายอะไร  แต่พอรีบลุกขึ้นมาเปิดประตู
มีเพียงสายลมและความว่างเปล่า…
    อย่างบ่อยเลยล่ะค่ะ  เวลาคุณพี่ไปเลยได้นอนที่ห้องนั้นประจำ  (เพราะถึงเกิดอะไรขึ้นเราก็ไม่รู้สึกกลัว  ต่อมความกลัวด้านพอๆ กับหน้า ฮุ ฮุ ^.^)
    มีอยู่ครั้งหนึ่ง งานวันเกิดอายุ 92 ปีของคุณตา  ลูกๆ ไปกันหมดเลย  (บ้านก็แคบ ไม่มีที่นอนเลย^^)  คุณป้าคุณพี่คนหนึ่งที่อยู่อยุธยาจ้างรถตู้ไป  มีคนขับรถด้วย ซึ่งคนขับรถก็จะต้องนอนกันชั้นล่างกันไปตามระเบียบ และแล้ว…
    ความเป็นมาอย่างไรทำไมคนขับรถเขาถึงเจอได้ อันนี้คุณพี่ก็ไม่ทราบนะคะ (ทั้งๆ ที่นอนชั้นล่างแท้ๆ)  ตั้งแต่คืนแรกที่มาค้างเลย  (มาถึงบางอ้อว่าทำไมมันถึงเจอก็เมื่อปี่ใหม่ปีที่แล้วนั่นแหล่ะ)
    พี่คนขับรถที่คุณป้าจ้างมาน่ะค่ะ  เขานอนอยู่ชั้นล่างรวมกับคนอื่นๆ ก็นอนกันหลายคนนะคะ  แต่มีเขาคนเดียวที่ได้ยินเสียงตึง ตึง ตอนกลางดึก สะลึมสะลือขึ้นมาดูนาฬิกา  ตีสองกว่าเกือบๆ จะตีสามแล้ว เหลือบไปเห็นทางหัวนอนตัวเองมีเงาตะคุ่มๆ เลยแหงนหน้าขึ้นไปดู  ปรากฏว่า…
    ผู้หญิงคนหนึ่ง  ห่มสไบสีม่วงขลิบทอง  กำลังนั่งถูพื้นอยู่ตรงหัวนอนของพี่คนขับรถ  แถมยังจ้องมาซะตาเขม็ง
    เหอ เหอ เหอ  ทำยังไงต่อพี่คนขับรถไม่ได้เล่านะคะ  รู้แต่อีกสองวันที่เหลือพี่เขาไปยึดรถตัวเองเป็นที่นอนแล้ว  ไม่ยอมเข้ามานอนในบ้านเลย เฮี้ยนซะจริงแม่ย่านี่ ^^

    กับตาคนขับรถคนนี้ แอบนินทาอีกหน่อย  บอกเลยนะ ไปบ้านหลังแล้วเจอแม่ย่านี้แปลว่าพี่ท่านคงไม่ใช่คนดีอะไรนัก ซึ่งที่ทำกับเรานั้นเป็นอะไรที่แวบมาก คือเมื่อปีใหม่ปีที่แล้ว (2007) นะ ไปเที่ยงเชียงราย  ให้ตาบ้านี่ขับรถไป ที่ไหนได้  ไอ้เวร! ขากลับมันขับรถหลับใน พาตูขึ้นเขาเกือบตาย  ไม่พอ ตูจะเปลี่ยนคนขับมันเจอกไม่ยอมให้เปลี่ยน บอกว่าเกรงใจ  เกรงใจหาพ่อมันเรอะ! ชั้นรักชีวิตชั้นย่ะ  อยากตายก็ตายคนเดียวสิไอ้หอก  มันนะ... ขับรถเบี่ยงออกนอกเลนไปซะงั้น  เรื่องนี้โมเละกะ Faust เป็นพยายานได้เพราะไปด้วยกัน  สุดท้ายต้องบังคับมันให้หยุดแล้วให้คุณป๋าไปขับแทน (พ่อตูก็เจ็ดสิบกว่าแล้วนะเฟร้ย!) เจออย่างนี้แล้วก็ให้รู้สึกว่า แม่ย่าหลอกน้อยไปรึเปล่าเนี่ย มันน่าฆ่านักเชียว ฮึ่ม!

วันนี้พอก่อน ยาวแระ พรุ่งนี้คงขีเกียจอัพ (ทำนายได้ล่วงหน้า 5555) คือเขียนนิยายอยู่ไง บอกแล้วมันติดพัน เป็นว่าถ้าพรุ่งนี้ไม่อัพมะรืนค่อยมาเล่าต่อเด้อ จุ๊บๆ