Aquarius Princess Diary

Note: ก่อนเล่า... ทนอ่านหน่อยเด้อ ยาวมากเพราะน้ำท่วมทุ่ง อารมณ์ของคนเพิ่งจะยกภูเขาออกจากอกแฟ่บๆ ไปได้

7 ก.ค. 2008
เกือบ... เกือบจะฆ่าตัวตายตามแมวไปเมื่อตอนหัวค่ำ (เกือบ 2 ทุ่ม) ของวันที่ 7 ก.ค 2008
อันเนื่องมาจาก... แมวของดิฉันน่ารักม๊ากกกกมากเลยค่ะ น่ารักกว่าแมวตัวใดในโลกเลย (คาดว่าเจ้าของแมวทุกคนก็คงคิดอย่างเนี้ยอ่ะน่ะ แมวของเราต้องน่ารักที่สุดใช่ม๊า^_^) ซึ่งเหตุการณ์ที่ทำให้เราเกือบจะฆ่าตัวตายก็เนื่องมาจาก แมว นี่แหล่ะ
คือเลี้ยงไว้ 3 ตัว เป็นแมวแก่ 1 ตัว ตัวนี้ถูกส่งเข้าบ้านพักแมวชรา (จัดห้องให้อยู่เป็นพิเศษ) เพราะเดี๋ยวจะกัดแพ้แมวหนุ่มๆ (เนื่องจากปู่แก่แล้วเลยต้องถนอมหน่อย) ส่วนอีก 2 ตัวที่เหลือ เป็นแมวเกย์ที่น่าร๊ากกกกมาก ตัวหนึ่งตาแป๋วชื่อน้องแม้ว ตัวหนึ่งตาตี่ชื่อน้องมะ (ทาแม้วกะทามะ ฟามจริงมีอีกตัวชื่อทามี้ แต่คนขอไปเลี้ยงตั้งกะแบเบาะแล้ว)

2 ตัวนี้เป็นแมวที่เจ้าของรักมากๆๆๆ เพราะเป็นแมวเกย์ เฮ้ย! ไม่ใช่ รักมากเพราะแมวน่ารักต่างหาก แต่เอาเป็นว่าแมว 2 ตัวนี้มันรักกันมากๆ เลย (บอกแล้วว่าเป็นเกย์) ถ้าอีกตัวไม่อยู่ อีกตัวจะตามหา ถ้าหาไม่เจอมันก็มาใช้เจ้าของนี่แหล่ะ ให้ตามหาให้ (ตูก็ซวยอีก)
ทีนี้แมว 2 ตัวนี้มันเป็นเกย์ก็เลยไม่ค่อยเที่ยวผู้หญิง สรุปคือไม่เคยออกนอกบ้านเลย เจ้าของก็รักปานแก้วตาดวงใจ ถนอมสุดๆ กลัวออกนอกบ้านแล้วจะเป็นอันตราย ไม่ว่าเหมียวจะไปไหนเราจะมีเคอร์ฟิวตอน 4 ทุ่ม ทุกตัวต้องอยู่ครบ ไม่เคยมีตัวไหนหายออกนอกบ้านข้ามวันเลย

เนื่องจาก 2 เหมียวไม่ค่อยได้ไปไหน เลยไม่ค่อยถูกกับคนแปลกหน้า ถ้ามีพวกหน้าแปลกมาบ้าน 2 เหมียวจะหลบวูบ ซึ่งก็ดี เจ้าของชอบ เวลาไปข้างนอกจะได้ไม่คนหลอกล่อจับไปหม่ำได้ง่ายๆ คือเจ้า 2 เหมียวนี่ขี้กลัวมาก ขี้กลัวทั้งคู่เลย พี่น้องกัน เกิดวันเดียวกัน มีดวงเหมือนกัน(มั้ง) นิสัยเลยขี้กลัวเหมือนกัน
แบบว่า... มันจะขี้กลัวมาก นอกจากคนแปลกหน้า ลูกบอกลูกโตๆ เหมียวก็กลัว (ตอนแรกซื้อมาเล่นด้วย แต่เหมียวเผ่น เปลืองเงินฟรีเลย-"-) แล้วกลัวที่สุดคือเสียงดังอลังการมากๆ พวกเสียงเครื่องเจาะถนนเงี้ย วันก่อน กทม.มันประสาท มาเจาะถนนหน้าบ้านคนอื่นตอนสี่-ห้าทุ่ม เสียงดังบรรลัย นอกจากคนจะตื่นเพราะเสียงนรกแล้ว แมวก็ตื่นหาที่ซ่อนกันใหญ่

เอาล่ะ... มาสู่สาเหตุที่ทำให้เกือบฆ่าตัวตาย เครียดจนเกือบเข้า รพ. ก็คือว่า

วันจันทร์ให้ช่างไฟมาทำไฟ เป็นช่างของการไฟฟ้า ซึ่งเป็นผู้ชายถึกๆ จำนวนหนึ่ง (หลายคน แต่ไม่ได้ว่าเท่าไหร่) ก็รู้อยู่แล้วว่าน้องเหมียวต้องกลัว
บ้านอะฮั้นมี 4 ชั้น ดิฉันอยู่ชั้น 4 ตั้งใจว่าถ้าช่างไฟมาจะเอาเหมียวไปหลบที่ชั้น 3 ก็ปรากฏว่าช่างไฟมาเร็วมาก ไม่ทันตั้งตัว หันมาอีกทีเหมียวหายไปหมด
ชั้นสามจะมีอดีตห้องคนใช่อยู่ เอาไว้ให้คนรับใช้พัก ต่อมาคนใช้ผู้นี้อาจเอื้อมขโมยเงินทำบุญกฐิน (แถมขโมยป้าตูอีก) ผลกรรมที่ตามมาจึงทำให้ห้องๆ นั้นกลายเป็นห้องร้างนับแต่นั้นเป็นต้นมา (พอดีเหล่าคนรับใช้รุ่นต่อมาได้ที่อยู่ใหม่ที่ชั้น 1 ห้องนั้นเลยว่างไว้เก็บของ) เราก็ไปเหลือบๆ ดูที่ห้องนั้น เห็นน้องแมวซุกตัวอยู่ ก็คิดว่าคงไม่เป็นไรมั้ง เหมียวได้ที่ซ่อนแล้วนี่

ก็ขึ้นมานั่งทำงานต่อที่ชั้น 4 ช่างก็เจาะตึกจะพาดท่อพลาสติก ซึ่งก็ใช้เครื่องเจาะ เสียงดังมาก ขนาดแมวชราที่หูตึง (เวลาเรียกกินข้าวไม่ได้ยิน ต้องเอาถุงก็อบแก็บหรือจานข้าวเคาะหัว-"-) จะตกใจหน้าตื่น แปลว่าเสียงมันดังสุดๆ ขนาดแมวหูตึงยังได้ยินและขนาดที่เจ้าของแมวเอามืออุดหูยังแก้วหูแทบแตก
ต่อมาช่างไฟเดินสายจากชั้น 4 ลงชั้น 1 ก็เหวี่ยงสายไฟลงไปผ่านอดีตห้องคนรับใช้ ดิฉันที่นั่งทำงานอยู่ก็เห็นบั้นท้าย (กลมๆ) ของแมวเหมียววิ่งจู๊ดขึ้นมาชั้น 4
เห็นแค่บั้นท้ายจำได้เลยว่าน้องแมวนี่ฟ่า เลยลุกไปจะเข้าไปโอ๋แมวตกใจกลัว คาดว่าคงกลัวทั้งเสียงทั้งหนุ่มถึกของการไฟฟ้า เรากลัวแมวช็อกเลยรีบตามไป ปรากฏว่าตามไปปุ๊บ....

แม้วหายไปแล้ว------

คือที่ตรงนั้นสำหรับคนมันเป็นทางตัน แต่สำหรับแมวมันอาจมีซอกให้เลี้ยว ซึ่งดิฉันก็มุดหา เท่าไหร่ๆ ก็ไม่เจอ
ทีนี้ตอนนั้นไม่แน่ใจ เพราะเราเป็นคนสายตาดีมาก คือจะเห็นพวกผีบ่อยๆ เห็นจนชิน แล้วบางทีเห็นก็แยกไม่ออกว่าไหนผีไหนคน (วันก่อนผ่านศาลแถวลาดพร้าว เห็นเด็กนั่งอยู่ในศาลก็นึกว่าเป็นคน แต่มันไม่ใช่อ่ะ T_T) พออาการอย่างนี้เลยไม่แน่ใจว่าที่เห็นมันแมวตูหรือผีแมวที่ไหนวิ่งมาหรือเปล่าหว่า ก่อนหน้านี้ประมาณปีกว่า ทิศทางเดียวกัน แต่ที่ชั้น 3 เคยเห็นผีเด็กผู้หญิงวิ่งผ่านมา รูปการณ์มันคล้ายกันเลยไม่แน่ใจว่าแมวเราหรือแมวผี ตอนนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะน้องมะ (ทามะ) วิ่งหางฟูมา (จะลอบกัดแมวชรา) เลยต้อจัดการน้องมะให้ไปเข้าสถานกักกันที่ชั้นสามก่อน ก็แน่นอนว่ามีพี่กัสอยู่เป็นเพื่อนมะด้วย

คิดว่าได้เวลาเคอร์ฟิวน้องแมวจะกลับบ้าน ทว่า...
บั้นท้ายกลมๆ นั่นเป็นครั้งสุดท้านที่เราได้เห็นน้องแมว (ในวันนั้น)
เคอร์ฟิวแล้วน้องแม้วยังไม่กลับบ้าน ปกติตะโกนเรียกครั้งเดียวก็วิ่งมาแล้ว แต่นี่ทุกคนเรียกเท่าไหรน่ก็ไม่มา
อะฮั้นจะมีโซ่ล่อแม้วอยู่ ปกติร้อยกระเป๋าแขวนคอเอาไว้ แต่น้องแมวชอบมาก ถ้าเอามาเหวี่ยงๆ ได้ยินเสียงเมื่อไหร่จะตาแป๋วเข้ามาตะปบทันที เจ้าของแมว (ในบ้านตู) ต่างพากันเรียกมันว่า โซ่ล่อแม้ว
ก็เอาโซ่ล่อแม้วมาเหวี่ยวล่อ ทว่า..........เงียบ

ช็อก! ใจเสียมากมายเลย ลงไปตามหาถึงชั้น 1 หาในห้องพระ ในบ้านพักแมวชราก็ไปหา (ห้องนั้นรกมาก มีตู้เก็บของมากมาย) เผื่อว่าแมงจะหลบคนเข้าไปในนั้น ตะโกนเรียกเท่าไหร่ๆ ก็ไม่ออกมา

ช็อกเลย... ตามหาทั้งคืน ปกติแมวหายไปไม่น่าห่วง เพราแมวชอบเที่ยว แมวเค้ามันไม่เคยเที่ยวอ่ะ แล้วก็นั่นแหล่ะ วันนี้มีชายถึกมาบ้านตั้งฝูง แถมมีเสียงดังอีก ก็กลัวมาแม้วจะตกใจหนีกระเจิงออกไปแล้วจำทางกลับบ้านไม่ได้ พยายามรอ ร๊อ รอ น้องแม๊วก็ไม่กลับมา แถมนะ! ต้องแช่งอภิรักษ์อีกแล้ว ไอ้หอก! ดันมาขุดเจาะถนนทำนรกอะไรกันอีกก็ไม่รู้ สาม-สี่ทุ่มเข้าไปแล้วนะ แล้วด๊านนน ยังเป็นหน้าบ้านตูพอดี อาการนี้ต่อให้น้องแม้วอยู่แถวนั้นมันก็ไม่กล้าเดินกลับบ้าน

ตีหนึ่งแม้วก็ยังไม่กลับ เจ้าของแมวซึม แมวทามะก็ซึม มาประจบเราใหญ่ (ประจบให้หาแม้ว) โอย....สงสารแมวมากมาย ทามะไม่ยอมทานข้าวเลย (แฟนหายไปทั้งตัว) คอยมองแต่หน้าประตู เวลาเราหาแม้วก็ตะโกนเรียกชื่อแม้ว น้องมะก็วิ่งหน้าตั้งมา นึกว่าน้องแม้วอยู่แถวนั้น ห่วงแม้วก็ห่วง สงสารทามะด้วย ฝนดันลงเม็ดอีก

ตอนนั้นเศร้ามาก แต่กลัวสถานการณ์ตึงเครียด เลยหยอดมุขไปทั้งน้ำตานองหน้าว่า

"ไม่ใช่เปิดประตูห้องอ้วนเข้าไปแล้วน้องแม้ววิ่งออกมานะ" (แมวชราชื่ออ้วน)

พูดไปงั้น เพราะห้องนั้นแบบว่า... หามาเป็นร้อยๆ แล้ว แถมป๊ะป๋าตอนกลางคืนก็น้องเฝ้าแมวชราเอาไว้ด้วย ถ้าแม้วอยู่ในนั้นก็ต้องเจอตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ม่ามี๊ก็หันมาหัวฝืดๆ บอกว่าอะไรมันจะขนาดน๊าน...

พอม่ามี๊เปิดประตูปุ๊ปก็มีแมวใหญ่วิ่งสวนออกมาจนม่ามี๊เกือบจะล้ม ตกใจมากเพราะแมวชราวิ่งไม่ได้เร็วขนาดนี้ หันไปดูปรากฏน้องแม้ววิ่งหน้าตาตื่นออกมา ทุกคนก็แบบว่า... ร้องไห้เศร้าใจอยู่ดีๆ เจอน้องแม้วปุ๊บ!
ปรับอารมณ์ไม่ทัน จะขำก็แบบว่า... มันร้องไห้อยู่ น้ำตายังไม่หยุดไหลอ่ะ ก็วิ่งเข้าไปรุมน้องแม้ว น้องแม้วยิ่งหน้าตาตื่น ข้าเจ้าก็เลยรีบวิ่งไปปิดประตูก่อนเลย เพราะเดี๋ยวแมวจะเตลิงวิ่งลงข้างล่าง

ทุกคนเห็นแมวตกใจเลยสต๊าฟตัวเองไม่เข้าไป เนื่องจากอาการตกใจกลัวมีแต่คนรักเท่านั้นที่จะปลอบใจได้ อะฮั้นก็เลยอุ้มน้องมะไปวางไว้ใกล้ๆ ทามะพอเห็นน้องแมวก็วิ่งเข้าไปหา แล้วแมว 2 ตัวก็เลียให้กันใหญ่เลย การพบกันของคู่รักที่พัดพราก เป็นอะไรที่...

ดูไป ซึ้งไป ดีใจก็ยิ้ม แต่น้ำตายังไหลอยู่ ปรับอารมณ์ยังไม่ทัน เลยรีบโทรหาเพื่อนที่เยอรมันก่อน เพื่อนจะได้ไม่ต้องห่วง

น้องแม้วใจเย็นเลยเลิกลั่กไปทานข้าว (ตาโตยิ่งกว่าเดิม) แต่ยังกลัวเลยไม่ยอมให้ใครแตะ ในบ้านพักแมวชราความจริงก็มีข้าวอยู่ แต่ดูจากอาการแล้วท่าแม้วจะไม่ได้ทานอะไรเลย เดาว่าเมื่อวานสงสัยแมวจะกลัวจัด เลยไปแอบหลบหลืบ มันคงช็อกถึงได้เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมออกมา

อู้หู... 2 วัน 1 คืน แม้วแอบอยู่ที่เดิมตลอด น่าสงสาร คงกลัวมากจริงๆ ข้าวก็ไม่ได้กิน ทามะเองก็ซึมตลอด โดนแฟนทิ้ง เจ้าของแมวก็จ๋อยตลอดเหมือนกัน นับเป็นวันนรกคืนสยองของแมวเหมียวกับเจ้าของจริงๆ ขอสัญญากับน้องแมวว่าจะไม่พาคนหน้าแปลกมาทำเสียงดัวภายในบ้านอีกแล้ว ก็ไม่คิดว่าน้องแมวจะกลัวซะขนาดนี้นี่น่า ฮืออออ T_T

 แถม... แม้วน้อนในวัยเยาว์